tag:blogger.com,1999:blog-81340531959415139392011-07-29T09:32:00.160+05:30అమ్మ చెప్పిన కమ్మని నీతి కథలుsreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-44472839421925160792015-03-30T20:20:00.004+05:302009-02-18T02:59:30.027+05:30<div style="text-align: center;"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; width: 249px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsqO-BvFTI/AAAAAAAAAMs/F6XgNXUiZnM/s320/02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303879422815704370" border="0" /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">అమ్మ మనసు</span><br /></div>నువ్వు మొదటిసారి గర్భాన కదిలినపుడు పరమానందం కలిగింది నన్ను అమ్మను చేస్తున్నావని!<br />నిద్ర రానీకుండా కదులుతూ హడావిడి చేస్తుంటే ఉత్సాహంగా అనిపించింది ఉషారయిన వాడివని!<br />నన్ను చీల్చుకుని ఈ లోకంలోకి వచ్చాక మమకారం పొంగులు వారింది నా ప్రతిరూపానివని!<br />నా రక్తాన్ని పాలుగా తాగుతుంటె బోలెడంత ఆశ కలిగింది అందరికంటె బలవంతువవ్వాలని!<br />తప్పటడగులు వేస్తూ ఇల్లంతా తిరుగుతుంటే తట్టుకేలేనంత<img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsqfW_z1tI/AAAAAAAAAM0/dTiLBT8Ngiw/s320/03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303879704396420818" border="0" />ఆనందం పొంగింది నీ కాళ్ళ మీద నీవు నిలబడగలవని!<br />ఆ అడుగుల్లోనే నాకు దూరమయితే ఆశీర్వదించాలనిపించింది గొప్పవాడివవ్వమని!<br />జీవన వత్తిడిలోపడి నన్ను మరిచిపోతే కొండంత దైర్యం వచ్చింది నేను లేకపోయినా బ్రతగ్గలవని!<br />ప్రాణం పోయేటప్పుడు కంటతడి పెట్టనందుకు త్రుప్తిగా వుంది నీకు తట్టుకునే శక్తివుందని!<br />ఇప్పుడే నా క్కొంచెం బాధగా వుంది అందరూ నేపోయానని ఏడుస్తుంటే<br />నన్ను కాల్చేటప్పుడు నీ చేయి కాల్తుందేమోనని....!<br /> <br /> "అమ్మ"కవితా సంకలనం నుండి సేకరించటం జరిగింది<br />'అమ్మ' మనసు గొప్పదనాన్ని ప్రేమను మనకు తెలియచేసిన శ్రీలత గారికి మా నమస్కారములు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-4447283942192516079?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-48433302604610966222015-03-05T11:44:00.004+05:302009-02-18T03:57:59.095+05:30<img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; width: 239px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZs5Xki_3LI/AAAAAAAAAOI/INEeKTOxCW0/s320/345.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303896063269133490" border="0" />భారతీయ సంస్కృతిలో కథ ఒక భాగం..<br />అమ్మ చేతి గోరుముధ్దలు ఎంత రుచో అమ్మ నోటి కథలు అంతే రుచి<br />వెన్నెల రాత్రుల్లో చుక్కల పందిరి క్రింద,నులక మంచంపై అమ్మమ్మ పక్కన కూర్చొని....పేదరాసి పెద్దమ్మ కధలు,చిట్టెలుక చమక్కులు,నక్క జిత్తులు,కుందేలు ఎత్తులు,కోమటి లోభితనం,కొరివి దెయ్యాల కబుర్లు,రాజుల జైత్రయాత్రలు,వీరుల త్యాగాలు,వింటూ ఊ... కొట్టని తెలుగు వాడు ఉండరేమో.<br /> చల్లని చంద్రునిలా,సన్నని గాలిలా,జోలపాట పాటపాడుతూ నీతిని,నిజాయితీని,ఆదర్శాన్ని,అనుకువను,అలవోకగా అమ్మ చెప్పిన కధలు-కబుర్లూ మన మస్తిష్కంలో నిక్షిప్తమై మన వ్యక్తిత్వానికి ఒక రక్షణ కవచంలా మనల్నితీర్చిదిద్దుతున్నాయి.<br />అమ్మ చెప్పినా,అమ్మమ్మ చెప్పినా,తాతయ్య చెప్పినా, వారి ప్రేమ లాగానే ఆ కధలూ-కబుర్లూ మనల్ని సన్మార్గంలో నడుపుచున్నాయి. మన అమ్మమ్మలానే మన కధలు కూడ మనల్ని విడిచి వెళ్లకూడదని,మన సాంప్రదాయం,మన తెలుగు తనం అలనాటి తీపి గుర్తులు నిర్వీర్యం కాకూడదని,సదుద్దేశంతో మా అమ్మ కథలు-కబుర్లు ద్వార మరిచిపోయిన వారికి గుర్తు చేస్తూ, మన తరువాత తరాలకు అ కధలు అందించాలని ఆకాంక్షతో మీ ముందు ఉంచుతున్నాము..<br /> మీ..<br /> శ్రీ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-4843330260461096622?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-32233440340716517052015-02-05T11:50:00.002+05:302009-02-18T04:06:32.894+05:30<img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZs2nAddduI/AAAAAAAAANw/GaC2Hi3iiKw/s400/cl1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303893029925254882" border="0" /><br /><br />మన సంస్కృతి సాంప్రదాయలను కాపాడుకుందాము(కాపాడుకోవాలి)అను సదుద్దేశముతో ఈ బ్లాగును మొదలుపెట్టాము. ఈ మార్గంలొ నాకు తెలిసిన కొన్ని కధలు,తేట తెనుగు మాటలు,పాటలు,పద్యాలు,శ్లోకాలు,ఇందులో చేర్చబడ్డాయి. మరియు చదివి తెలుసుకున్న సేకరించిన ఎన్నో విషయాలను ఇందులో ఉంచటం జరిగింది. ఈ సందర్భంలో ఎవరి మనసునైనను నొప్పించిన వారికి నా హృదయ పూర్వక క్షమాపణలు. పెద్ద మనసు చేసుకొని వారు మా మార్గాన్ని సుగుమం చేస్తారు అని ఆశిస్తూ...<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">శ్రీ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-3223344034071651705?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-26347153509173607082015-01-04T18:57:00.004+05:302009-05-04T16:57:34.948+05:30<div style="text-align: center;"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; width: 154px; height: 172px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZs3SGNxFxI/AAAAAAAAAOA/_BpYsqJgb_g/s200/namaste.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303893770204419858" border="0" /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">"ఎందరో మహానుభావులు అందరికీ వందనములు"</span><br /></div>ఈ కంప్యూటర్ ప్రపంచములో, మన తెలుగును మరిచిపొబోతున్న ఈ రోజుల్లో మన కోసం మన తెలుగును బ్రతికించుకోవటం కోసం <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">"తెలుగులోనే టైప్ చేద్దాం</span>"<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"> 'అన్న</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">'మా గురువు గారు</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">'మహీ గ్రాఫిక్స్'</span> వారికి మరియూ ఇందులో ముఖ్యులైన <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">"కంప్యూటర్ ఎరా" వారికి</span> , మన <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">తెలుగు భ్లాగర్లకి అందరికీ</span> "నా" హృదయ పూర్వక నమస్కారములు<br /> ప్రేమతొ .<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">శ్రీ...</span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-2634715350917360708?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-15445634912105338892009-10-02T11:30:00.002+05:302009-10-02T11:32:56.914+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SsWXiqQ143I/AAAAAAAAAFE/VuodTlcafuc/s1600-h/25.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SsWXiqQ143I/AAAAAAAAAFE/VuodTlcafuc/s200/25.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387879150934942578" border="0" /></a><br />అతి త్వ రలో మీ ముందుకు వస్తున్నందుకు మరలా మిమల్ని కలవ గలుగుతున్నందుకు ఎంతో సంతోషంగా వుంది<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1544563491210533889?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-15666969228820759722009-06-17T00:36:00.002+05:302009-06-17T00:45:20.830+05:30అతను 1940లో కేరళలోని తనను తానే పోషించుకోలేని ఓ జూట్ కార్మికుడి ఇంట్లో పుట్టాడు. చిన్నప్పుడే తండ్రి చనిపోయాడు. హాస్పిటల్ భిల్లు <span style="font-weight: bold;">600 రుపాయలు చెల్లించకపోతే తండ్రి శవాన్ని తీసుకెళ్ళకూడదని డాక్టర్లు చెప్పడంతో తండ్రి శవాన్ని అలాగే వదిలేయాల్సి వచ్చిన నిర్బాగ్యుడతడు.</span><br /> అలాంటి చీకటి చిన్నతనంలో అతను ఆ పనులు ఈ పనులు చేస్తూ కాలం గడిపాడు మద్రాసు ఆకాశవాణిలో పాటలు,సంగీత పోటీలలో పాల్గొన్నాడు.పాడాలన్న పిచ్చి ఉన్న ఆ బాలుడి <span style="font-weight: bold;">వాయిస్ బాగుండలేదని న్యాయనిర్ణేతలు బహుమతి ఇవ్వలేదు</span>.ఆడిషన్ టెస్టలోనూ ఫెయిలయ్యాడు.<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"> "అతను కుంగిపోయాడు - కాని తాత్కాలికంగానే!బాధపడ్డాడు కాని కొంచెం సేపే!...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"> ఆలోచించాడు...శ్రమించాడు...తపస్సు చేశాడు పాటలు పాడుతూనే ఉన్నాడు"</span> ..అందుకే "<span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:180%;">జేసుదాసు</span>"</span></span> అయ్యాడు.<br /> మరి మరొక మహానుభావుడు విషయం చూద్దాం<br /> "వెలివాడలా ఉంటుంది నిజామాబాద్ జిల్లాలోని మా నాళేశ్వర గ్రామం.అక్కడ వున్న జంగాల కుటుంబం మాదొక్కటే. <span style="font-weight: bold;">శవం ముందు శంఖం ఊదడం, ఉదయం పూట భిక్షాటన చేసి బతకటం</span> నాకు చిన్నప్పుడు తప్పలేదు.నా బాల్యం <span style="font-weight: bold;">నిలువెత్తు విషాదపటం. యాచక కులవృత్తి వంశంలో జన్మించింది నా దేహం.</span><br /> చిన్నప్పుడు అమ్మ ఉండగానే నాన్న మరోపెళ్ళి చేసుకోవడం,అమ్మను నాన్న చిత్రహింసలు పెట్టడం,పుట్టిన 30వరోజునే మా చెల్లెలు కన్నుమూయటం,చెరువు కట్ట పక్కనే ఉన్న మా చెల్లిలి సమాధి ధగ్గర నేను ఏడవడం ఇదంతా కన్నీళ్ల ప్రపంచం మా నాన్న నన్ను ఉదయంపూట భిక్షాటనకు పంపేవాడు.<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">"మా ఊళ్లో ఎవరు చనిపోయినా శవం ముందు శంఖం ఊదడానికి మా నాన్న నన్నే పంపేవాడు"</span> శవం చుట్టూ చేరి,హొరెత్తి ఏడ్చేవాళ్లను చూసి నాకూ దుఃఖం వచ్చేది.అనేక రాత్రుళ్లు నిద్రలేనివే....<br /> ఇంతటి విషాద బాల్యపు భారాన్ని మోసి..అలా అలా ఆ వ్యక్తి అనంతరం <span style="font-weight: bold;">ఎంఏ చేసి ఓ లెక్చరర్ గా ,ప్రముఖ కవిగా ఎదిగారు. అతని పేరు "<span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:180%;" >నాళేశ్వరం శంకరం</span>". అత్యంత ప్రతిష్టాత్మకమైన ఫ్రీవర్స్ ఫ్రంట్ అవార్డుతో సహా వివిధ అవార్డులు పొందిన మహనీయుడు.</span><br />ఇలా ఎందరో మహానుబావులు వారి యొక్క అమూల్యమైన విషయాలను మనకు తెలియచేసిన వ్యక్తి <span style="font-weight: bold;">"<span style="color: rgb(204, 153, 51);">శ్రీ ఆకెళ్ల రాఘవేంద్ర "</span>గారు</span>." <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">సీక్రెట్స్ ఆఫ్ సక్సెస్"</span> అనే పుస్తకంలొ వారు వివరించారు సమస్యల్ని ఎదుర్కొనే ధైర్యాన్ని,ఒడిదుడుకులను ఎదుర్కోగల పట్టుదలను మనకు తెలియకుండా మనలో నింపే అమూల్యమైన పుస్తకం ఈ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">"సీక్రెట్స్ ఆఫ్ సక్సెస్" </span><br /><br /> <span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">శ్రీ ఆకెళ్ల రాఘవేంద్ర గారు మీకివే మా హృధయ పూర్వక ధన్యవాదాలు</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1566696922882075972?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-1240413216731894472009-06-13T16:48:00.003+05:302009-06-13T17:11:32.067+05:30<span style="font-weight: bold;">మన సోమరిపోతు సోమయ్య చింత చెట్టు కింద పడుకొని</span> ప్రక్కింటి మీదికి పాకిన సొరపాదు వంక చూస్తున్నాడు, సొర విరగ్గాసి ఉంది. <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">"తస్సాదియ్య.! నిటారుగా నిలబడను కూడా చేతగాని మొక్కకు కడివెడంత కాయలా..? ఉక్కుముక్కలా పెరిగే చింత చెట్లకు చిటికెడంత కాయలా..?ఇదేం న్యాయమయ్యా దేముడా..?</span> నీకున్నంత శక్తి నాకే ఉంటేనా చింతలకు కొండంత కాయలు, సొరలకు చీమ తలకాయలూ కాయించే వాణ్ణి... నువు చేసేపన్లు కొన్నిసార్లు బొత్తిగా అన్యాయంగా ఉంటాయయ్యా..!" అనుకున్నాడు.<br /> ఇంతలోనే ఓ చింతకాయ రాలి సోమయ్య ముక్కు మీద పడింది.సోమయ్య ఉలిక్కిపడ్డాడు, చింతకాయను చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">క్షణం క్రితం తను అనుకున్న మాటలు గుర్తొచ్చాయి.గుండె గుభేలు మంది,</span> "అమ్మో ఇంతకు ముందు నేననుకున్నట్టు ఈ చింతకాయ సొరకాయంత ఉండుంటే ఇప్పుడు నా పనేమయ్యేది.." బుద్ది లేనోణ్ణి, దేవుణ్ణి అనరాని మాటలన్నాను అని పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. దేవుడు చేసే ప్రతి పనికి మన ఊహలకందని పరమార్దం ఉంటుంది.దైవసంకల్పాన్ని అంచనా వెయ్యడం మానవుల వల్ల అయ్యేపని కాదు అనుకుంట్టూ దేవుడకి దణ్ణం పెట్టుకొని పని వెతుకుంట్టూ బయలుదేరాడు...<span style="font-weight: bold;"> దేవుడు నవ్వుకున్నాడు</span><br /><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">"ఏ పని ఎందుకు చేస్తాడో దేవుడికి తెలుసు దేవుణ్ణి ప్రశ్నించడం మనిషి పని కాదు,</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"> దేవుడిచ్చింది పుచ్చుకుని ధన్యవాదాలు తెలుపుదాం ఆయన మాటప్రకారం, ఆయన బాట వెంట నడుద్దాం..."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-124041321673189447?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-40175201966165463822009-06-12T14:55:00.002+05:302009-06-12T15:24:51.944+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">నెమలి కోన ఒక పల్లెటూరు.</span> ఒకప్పుడది చెట్టుచేమలతో <a href="http://www.freeimagehosting.net/image.php?e5be74df96.jpg"><img src="http://www.freeimagehosting.net/uploads/th.e5be74df96.jpg" alt="Free Image Hosting by FreeImageHosting.net" /></a>పశుపక్ష్యాదులతో కళకళలాడుతూండేది . కానీ .. ఈ వేళ ఆ ఊళ్లో ఒక్క పిట్ట కూడా కనిపించదు. కోడి కూయదు, కిలకిలరావాలతో పొద్దు పొడవదు. అసలేం జరిగింది..?<br /> ఆ ఊరిప్రక్క ఒక అడవి ఉంది అందులో రకరకాల పూలు పళ్లూ గల వృక్షాలు ఉండేవి. ఆ పళ్లూ,దుంపలూ తింటూ ప్రజలు సుఖంగా కాలం గడిపేవారు. ఒకసారి పట్నం నుంచి కొందరు వక్షివ్యాపారులు అక్కడికొచ్చారు.ఆ పరిసరాల్లో ఉన్న పక్షులు చాలా అరుదుగా దొరికే అందమైన పక్షులని పసిగట్టారు. ఆ పక్షుల్ని పట్టి తెచ్చిన వాళ్ళకి ఎక్కువ మొత్తం సొమ్ము ముట్టజెప్పారు.ఇలాంటి పక్షుల్ని ఎన్నితెచ్చినా కొంటామని చెప్పారు.<br /> దీనితో అమాయకులైన ప్రజలు పక్షుల వెంటపడ్డారు. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">వలలుపన్నారు, గూళ్లు పడద్రోశారు, గుడ్లు తెచ్చి పొదగేశారు </span>ఇలా పక్షివేట ఓ సంవత్సరంపాటు సాగింది.<br /> ఓరోజు తెల్లవారింది<span style="font-weight: bold;"> ప్రకృతి మూగవోయింది. నెమలికోన చుట్టూ పదిక్రోసుల మేరకు పక్షిజాడ కనబడలేదు.</span>పక్షులు లేక పోవడంతో పురుగుల బెడద పెరిగింది.చెట్ల ఆకులు,పూలు పళ్లూ పుచ్చి రాలిపోయాయి.అడవి ఎడారిగా మారిపోయింది.పిల్లాపాపా ఆకలితో నకనకలాడింది.ఊరు వొట్టిపోయింది.<br /> ప్రజలు భయపడ్డారు, పశ్చాత్తాప పడ్డారు,పక్షులు మళ్లీ తిరిగి రావాలని ప్రార్ధనలు చేశారు, కానీ లాభం లేదు, ఏం చేయాలో పాలుపోలేదు. అందరూ ఓ చోట చేరి ఏం చేద్దామా అని మంతనాలు జరుపుతున్నారు.<br /> ఇంతలో ఓ చిన్నకుర్రాడు చిన్నారి పంజరం పట్టుకుని జనం మధ్యకొచ్చాడు.అందరూ అతడి వంకా ఆ పంజరం వంకా చూశారు.పంజరంలో ఒక పక్షి జంట.తాము డబ్బుకు ఆశపడి వేటాడి అమ్మిన మేలురకం పక్షుల జంట, <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">".....మా నాన్న చూడకుండా వీటిని తీసుకున్నాను. నాకు నేనే పెంచుతున్నాను...." </span>అన్నాడు కుర్రాడు.<br /> ప్రజల ముఖాల్లో ఆశారేఖలు ......"వీటిని పెంచండి . పక్షులు తిరిగొస్తాయ్..." అని ఓ ముసాలయన చెప్పాడు<br /> తప్పెట్లు మోగాయి.ప్రజలు ఆనందంతో చిందులాడారు ఆ చిన్న పంజరాన్ని ఊరిమధ్య చెట్టుకు వ్రేలాడుదీశారు.ఆ పక్షి జంటను కంటికి రెప్పలా కాపాడుతూ వచ్చారు.రోజుకోసారి <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">ఊరంతా పంజరం చుట్టూ చేరి ప్రార్ధనలు చేసేవారు</span>,పరవశించి పాటు పాడేవారు,ఆటలాడేవారు . పెంటిపక్షి ఒకేఒక గుడ్డు పెట్టింది, దాని మీదే పొదగడం మొదలుపట్టింది.<br /> ఆ రోజు సాయంత్రం ఊరంతా పంజరం చుట్టూచేరింది. పొదుగుతోన్న పక్షివంకే కన్నార్పకుండా చూస్తోంది. టక.... టక...... శబ్దం.... గుల్ల పగిలింది... పక్షి పిల్ల రెక్క విప్పింది.....కువ కువ లాడింది... ఊరు మనసు విప్పారింది. ఆ ఆనందం నుంచి తేరుకునే లోపే ఆకాశంలో తెరలు తెరలుగా కదలిక.....<br /> తలెత్తి చూశారు ఆశ్చర్యం.............పక్షులు గుంపులు గుంపులుగా వచ్చి చెట్టుమీద వాలాయి, పంజరం చుట్టూ చేరాయి పంజరం తలుపు తెరుచుకుంది పక్షులన్నీ కలిసి ఆనందంగా ఎగిరిపోయాయి, ఊరు ఉత్సాహంతో ఉరకలేసంది,పరుగులు తీసారు , మైమరిచి నాట్యం చేసారు ....మళ్లీ అడవి చిగురించింది.పక్షుల కిలకిల రావాలతో,ఫలవృక్షాలతో కళకళలాడింది. ఆనాటినుంచి ఈనాటి దాకా ఆ ఊళ్లో కాకికి కూడా అపకారం జరగదు, పిచ్చుకకు కూడా అక్కడి ప్రజలు బ్రహ్మరధం పడతారు..<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 153, 0);"> "పిట్టలేని ఊరు రెక్కవిప్పదు...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 153, 0);"> ప్రకృతిపై తెగబడితే బతుకుపండదు............."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-4017520196616546382?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-26657802858346646382009-06-09T22:57:00.002+05:302009-06-09T23:01:27.152+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/Si6cXcUhALI/AAAAAAAAAE8/RLKSlglCyXI/s1600-h/Man+on+Donkey+small.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/Si6cXcUhALI/AAAAAAAAAE8/RLKSlglCyXI/s200/Man+on+Donkey+small.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345381734288523442" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">తిప్పన్నకు చాకిరేవే ప్రపంచం</span> . ఊరందరి బట్టలూ ఉతికి గంపెడు సంసారాన్ని నెట్టుకొస్తున్నాడు .<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"> తిప్పన్న కొక గాడిదుంది దాని పేరు తిమ్మన్న</span>. తిప్పన్న సంసారం పెరిగేకొద్దీ తిమ్మన్న బరువూ పెరుగుతూ వచ్చింది. అసలు ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే <span style="color: rgb(204, 102, 0);">తిప్పన్న సంసారం బరువు తిమ్మన్న వీపుమీదుగా వెళ్లమారుతోంది </span><br />ఒకరోజు తిప్పన్న బండెడు బట్టలుతికి అరేశి పొద్దువాలే వేళకి బట్టలన్నీ మూటలుకట్టి తిమ్మన్న మీద పేర్చాడు. ఎంతగాడిదైనా ఎన్నిమూటలని మోస్తుంది..? కానీ తిమ్మన్న బాధ తిప్పన్న కేమెరుక..? మూట మీద మూట రెండే గాడిదల బరువు ఒక్క గాడిదమీదే వేసి తను చిన్నమూట మాత్రం భుజాన వేసుకుని చేతులు ఊపుకుంటూ “చల్ చల్” అంటూ ముందడగు వేస్తాడు పాపం తిమ్మన్న మూలుగుతూ ముక్కుతూ ముందడుగు వేస్తుంది.<br /><br />కొంతదూరం పోయేసరికి భార్య అన్నమాట గుర్తొచ్చింది. “పోయిలోకి బొత్తిగా పుల్లలేవు. రోజూ ఏటికెళ్తావేగాని ఏనాడన్నా నాలుగు ఎండుకట్టెలు తెచ్చావా..? అని గొడవ వేసుకోసాగింది ఆ విషయం గుర్తువచ్చిన వెంటనే తిప్పన్న అటూ ఇటూ చూశాడు రోడ్డుపక్క ఎండి పోయిన చెట్టొకటి కనిపించింది.భుజానున్నమూటని తిమ్మన్న మీదికి విసిరి గబగబా వెళ్లి ఎండిన నాలుగు కొమ్మలు విరుచుకొచ్చి తిమ్మన్న మీద వేశాడు . తిమ్మన్న మూలిగింది <span style="font-weight: bold;">“ఎండిన కొమ్మలేగా ఏమంత బరువులే పద” </span>అన్నాడు. మరి నాలుగడుగులు వేసేసరికి ఆఖరబ్బాయి మాట గుర్తొచ్చింది. వాడికి తాటి పళ్ళంటే మహా ఇష్టం కదా అనుకుంటూ అటూ ఇటూ చూశాడు తాటిచెట్ల క్రింద పండిరాలిన నాలుగైదు తాటిపళ్ళు కనిపించాయి వాటిని కూడా మూటల్లో కుక్కాడు. తిమ్మన్న మళ్లీ మూలిగింది “తవ్వెడు తౌడు తింటావే, నాలుగు తాటికాయలు మొయ్యలేవూ..?” అని అదిలించాడు. పదడుగులు వేసే సరికి గట్టుమీద నవనవలాడుతూ పచ్చగడ్డి కనిపించింది. గడ్డి పరకలు చూడగానే మేకపిల్ల గుర్తొచ్చింది. గబగబా నాలుగు గుప్పెళ్లు పెరికి పిడికెంత మోపుకట్టి .. “ ....... ఈ గడ్డిపరకలు కూడా బరువేనని మూల్గితే ఇక నీ పని అంతే........” అంటూ గడ్డిపరకల్ని కూడా తిమ్మన్న మిద వేశాడు. అప్పటికే అలసిపోయిన తిమ్మన్న పిడుగుపడ్డట్టు నేలకూలింది..<br /> లబొదిబోమన్న తిప్పన్న తను చేశిన తప్పుకు బాధ పడుతూ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">బండెడు బరువుకు కుంగని గాడిద గుప్పెడు గడ్డి కింద ఎందుకు పడిందోనని</span> ఆలోచిస్తూ ఆ బరువును మొత్తాన్ని ఎలా తీసుకెల్లాలలో అర్ధంకాక తలుపట్టుకూర్చున్నాడు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-2665780285834664638?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-33000172430279257072009-06-07T17:53:00.002+05:302009-06-07T18:00:23.032+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">"</span> <span style="font-weight: bold;">అదిగో కుందేలు, పట్టుకో , పట్టుకో</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">..."</span> అనటమే ఆలస్యము వేటకుక్క దౌడందుకుంది. మెరుపు వేగంతో దూసుకుపోతోంది. కాళ్లకిందున్న రాళ్లను, ముళ్లనూ లెక్క చేయటం లేదు. పొదల్లో దూరుతోంది,పిల్ల కాలువల మీంచి గెంతుతోంది,కొండరాళ్ల మీదికెక్కి అమాంతంగా గుంతల్లోకి దూకుతోంది....కుందేలును వెంటాడుతూనే ఉంది... వెంటాడి,వేటాడి చిట్టచివరకు కుందేలును పట్టుకుంది.పట్టుకుని విజయగర్వంతో వెనుదిరిగింది.<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ప్రపంచమంతా తనకి జేజేలు పలుకుతూన్నట్టు తోకాడిస్తూ ఉరుకులు పరుగుల మీద వేటగాడి దగ్గరికి వచ్చింది.</span><br /> వేటగాడు చేయిచాచి వేటకుక్క నోట్లో ఉన్న కుందేలు చెవులు వొడిసి పట్టుకొని <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">"</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">వదిలేయి చల్! హుట్ హుట్</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">"</span> . కుందేలును వదిలేసిన వేటకుక్క తోకముడిచింది. కుందేలును బుట్టలో వేసుకున్న వేటగాడు కులాసాగా వెళ్లిపోయాడు వేటకుక్క బానిసలా ఈసురోమంటూ వెనుక వెళ్లంది.<br /> ఇదంతా దూరం నుంచి గమనిస్తున్న ఒక తాత తన మనవడితో ఇలా అన్నాడు..? <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">ఆ వేటగాడెవరో తెలుసా..?</span> అని తెలీదు అన్నట్టు తలవూపాడు మనవడు. తాత మరలా చెప్పటం మెదలు పేట్టాడు <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">వేటగాడు పేరు దురాశ</span>, <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">వేటకుక్క పేరు ఆశబోతు</span>. <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">దురాశకు లొంగి ఆశబోతు అడ్డమైన పనులూ చేస్తుంది</span>.అందరినీ మోసం చేస్తుంది డబ్బు కూడబెడుతుంది. కాని చిట్టచివరికి ఏమవుతుంది..? హటాత్తుగా మృత్యువు తలుపు తడుతుంది. "పట్టుకో, పట్టుకో" మని దురాశ తరిమితే నానా తంటాలు పడ్డవాడు, మృత్యువొచ్చి "వదిలేయ్, పో" అనగానే వొట్టి చేతుల్తో <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">మొలమీద నూలుపోగు కూడా లేకుండా మట్టిలో కలిసిపోతాడు</span>. ఆశబోతుకు <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);">బతుకు లేదురా నాన్నా</span>, తెలుసుకో..తాత చెప్పుకుండూ పోతున్నాడు మనవడు తాత వంక కన్నార్పకుండా చూస్తూనే వున్నాడు మీరు ఈ కధ చదివినట్టు..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-3300017243027925707?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-17423063681455426992009-06-03T15:32:00.003+05:302009-06-03T16:01:47.837+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SiZQgv7ZnGI/AAAAAAAAAEs/B5H5cmVi1JE/s1600-h/internt_card1a.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 283px; height: 201px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SiZQgv7ZnGI/AAAAAAAAAEs/B5H5cmVi1JE/s200/internt_card1a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343046531473316962" border="0" /></a><br />ఇద్దరు మద్య అబిప్రాయబేదాలు సహజం అదే భార్యాభర్తలు అయితే మరీను కీచులాటలు,తగాదాలు,ఎడమోఖాలు పెడమోఖాలు ఇవ్వన్నీ మామూలే. అయ్య వారి ఆచార వ్యవహారాలు,ఆలోచనలు అమ్మ గారికి నచ్చవు, అమ్మ గారు పెరిగిన వాతావరణం,అక్కడి మనుషులు,మనస్తత్వాలు వేరు అవేమో అయ్యవారికి విచిత్రంగా వుంటాయి.<br />ఇక ఎలానో కాపురం మొదలుపెడతారు<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"> మొదట్లో తప్పక మరి కొంతకాలం ఒప్పక కొన్ని ఎడ్జెస్ట్ అవుతారు</span>. మరి ఒకరిని ఒకరు అర్ధం చేసుకోవటానికి కొంత సమయం అయితే కావాలి కదా..?ఇక కొంతవరకు ఎవరోఒకరు రాజీపడవలసిన అవసరం తప్పక ఏర్పడుతుంది.<br /> అదే మన స్నేహితులుతో వస్తే వాడిని కొంత కాలం వదులుకుంటాం,బంధువులతొ అయితే దూరంగా వుండిపోతాం,పక్కింటివారితో మౌనంగా వుండిపోతాం చిట్ట చివరకు కన్నబిడ్డలతో అయినా సరే విడివిడిగా వుండి జీవిస్తాం. కానీ భార్యాభర్తలు...? జీవితాంతం ఒకరికొకరు తోడూనీడగా జీవించవలసిన వారు వీరిద్దరు మాత్రమే కలిసి మెలసి వుండాలి ఇద్దరం ఒకటై పోవాలి అనుకునేది,వుండేది వీరిద్దరు మాత్రమే.<br />మంచైనా,చెడైనా ఇంటి విషయాలైనా,బయటి విషయాలైనా,పిచ్చాపాటి మాట్లాడుకునేది కేవలం వీరిద్దరు మాత్రమే . ఎంత<br />చెప్పుకున్నా,మరెంత మాట్లాడుకున్నా వారికి ఇంకా చాలా మిగిలే వుంటాయి తిట్టుకున్నా,కొట్టుకున్నా మళ్ళీ ఏకమైపోయే బంధం వారిది. ఏ దాపరికాలూ, అరమికలూ లేని అనుబంధం వారిది. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ప్రేమైక జీవులు వారు ప్రేమ కోసం జీవించే ప్రేమ పక్షులు వారు. </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">మన జీవితభాగస్వామిని నిర్లక్ష్యం చేయడం అనేది మనకి మనమే విదించుకునే వింత శిక్ష.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1742306368145542699?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-39620279201428460562009-05-20T23:17:00.002+05:302009-05-20T23:25:45.993+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/ShRD_vnkgII/AAAAAAAAAEk/fZrr1UrkfJ4/s1600-h/om2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 265px; height: 199px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/ShRD_vnkgII/AAAAAAAAAEk/fZrr1UrkfJ4/s200/om2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337966220734136450" border="0" /></a><br />నేను నడిచి వెళ్తున్నాను నేను మాత్రమే <span style="font-weight: bold;">నాతో నా నీడ ఒకరికి ఒకరం తోడుగా మమేకమై వెళ్తున్నాము</span>.కొంత దూరం వెళ్తూ వెనక్కి తిరిగి చూశాను నా రెండు పాద ముద్రలతో పాటు మరో రెండు ఉన్నాయి . ఆశ్చర్యం ఈ రెండు ఎక్కడివి ..? ఎవరివి.? మరికొంత కంగారు ఇంకొంత భయం . <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">నా నీడను అడిగాను నవ్వింది చాలా విచిత్రంగా ఎప్పుడూ చూడని విదంగా చూసి నవ్వింది</span>.శిగ్గుతో తల దించుకున్నాను ఆలోచిస్తున్నాను నడుస్తున్నాను .నడుస్తూ ఆలోచిస్తూ భయంతో నడుస్తున్నాను.<br /> ఇంతలో ఒక అశరీరవాణి ఇలా పలికింది <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">"ఆ పాదముద్రలు నావే నీ వెంట వుండి నిన్ను కాపాడుకుంట్టున్నాను నేను. నేను, నేను నీవు నమ్ముకున్న దేవుడ్ని."</span><br />ఆశ్చర్యం,ఆనందం మోకరిల్లాను ఏడ్చాను.సంతోషంగా నా జీవిత ప్రయాణం మొదలుపెట్టాను. కానీ <span style="font-weight: bold;">ఏ నిమిషానికి ఏమి జరుగునో</span> అన్న జీవితసత్యం నాపట్ల కూడా కర్కసత్వం చూపింది అది నిజమైంది.నాకు కూడా కష్టాలు మొదలయ్యాయి,నా ప్రయత్నాలన్నీ విఫలమౌతున్నాయి,భరించలేని బాధ జీవితంలో మొదటి సారిగా ఓటమి ని ఓటమి అంచుల్ని చూస్తున్నాను.<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">అప్పుడు గుర్తుకువచ్చాడు అప్పుడు మాత్రమే గుర్తుకువచ్చే నా దేవుడు గుర్తుకువచ్చాడు</span>.కొండంత దైర్యంతో వెనక్కి తిరిగి చూసుకున్నాను రెండే వున్నాయి నాలుగు కదా..? అదేమిటి? <span style="font-weight: bold;">నా నీడను అడిగాను నవ్వింది మరలా చాలా విచిత్రంగా ఎప్పుడూ చూడని విదంగా చూసి నవ్వింది.</span><br />దేవుణ్ని అడిగాను నేను సంతోషంగా వున్నంతకాలం నాతోనే వున్నావు ,నా బాధల్లో మాత్రం తప్పించుకున్నావు అని ఆక్రోశించాను మోసగించాడని నిందించాను.<br /> పిచ్చినాయనా! నన్నే ఏవరో పిలిస్తున్నారు అవును <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">నేను విన్న గొంతే నా దేవుడి గొంతు నాతో మట్లాడుతోంది</span>, స్వామీ వెన్నకి తిరిగి చూశాను రెండే వున్నాయి మరి స్వామి..?<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">"పిచ్చినాయనా నీ కష్టాలు చూశే నీ బాధలు చూశి నిన్ను నా భుజాల మీద ఎక్కించుకొని మోస్తున్నాను రా!నీవి నేలమీద లేవు నాయనా ఆ రెండూ నావి.</span>"<br /> ఇంత దయామయుడైన నా దేవుడ్ని ఎంత తప్పుగా అర్ధం చూసుకున్నాను , పశ్చాత్తాపంతో కుమిలిపోయాను భోరున ఏడిచాను క్షమించు దేవా !నీ లీలల్ని నేను తెలుసుకోలేక పోయాను అని సాష్టాంగపడ్డాను...<span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">శ్రీ</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-3962027920142846056?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-13541826494932151132009-05-10T15:01:00.003+05:302009-05-10T15:09:40.556+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> అమ్మ..!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">అమ్మ..!</span> తొమ్మిది నెలలు మోసి మనల్ని కంటుంది, ఆ తొమ్మిది నెలలు నిండే వరకూ గర్భంలో వుండే మనల్ని మోస్తూనే వుంటుంది. నెత్తిన ఉన్న బరువా ఎమన్నా ? కావాలంటే దించుకోవటానికి కానీ ఇది అలా కాదే 24గంటలూ మోయవలసిందే ఆ తరువాత ప్రసవవేదన ఎంత నొప్పి ఎంత వేదన ఆ మహాతల్లిది మన కోసం మన జన్మ కోసం ఆ తల్లి పడని పాట్లు లేవు చివరికి తన ప్రాణాన్ని అడ్డంగా వేసి అండగా మనకు జన్మనిస్తుంది. <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">అమ్మకు అది పునర్జన్మే</span>. ఈ తొమ్మిది నెలలూ ఆమె ఎన్నో నియమాలు, మరెన్నో పత్యాలు (అన్నీ మనకోసమె) ఆ తరువాత తన రక్తాన్ని పాలుగా మార్చి మనకందిస్తుంది. మనం మంచిగా పెరిగేందుకు, ఆరోగ్యంగా ఉండేందుకు ఆమె పడని పాట్లు లేవు తన నిద్రను మర్చిపోతుంది, మన ముడ్డి కడుగుతుంది,వేయిదేవుళ్ళకు మ్రొక్కుతుంది ఆ పిచ్చితల్లి. మన కోసం మన మీద ఉన్న అవ్యాజమయిన ప్రేమ కోసం. మనం <span style="font-weight: bold;">“ఊ”.. కొడితే ఉగ్గుగిన్నెలు,అడుగు లేస్తే అరిసెలు, గడప దాటితే గారెలు, పలకటం వస్తే పంచదార చిలుకలు పంచి పెట్టి పండుగ చేస్తుంది , మొదటి గురువుగా మాటలు నేర్పుతుంది , </span>పాటలు పాడి నిద్రబుచ్చుతుంది. <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 153);">అన్నింటికీ మించి నీ తండ్రి ఫలానా అని మనకు చూపుతుంది </span>. మనం పుట్టిన క్షణం నుండి తల్లి ఎవరో ఆమె స్పర్శ ఏమిటో మనకు తెలుసు కాని తండ్రి......? తల్లి చెబితేనే తెలుస్తుంది..<br /> <span style="font-weight: bold;"> తల్లికి తన సంతానం పేగులో పేగు, రక్తంలో రక్తం</span> అటువంటి తల్లి ప్రతి వ్యక్తికీ పూజనీయురాలు, వందనీయురాలు అందుకే <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 153);">“నూరుగురు సూర్యుల కంటే ఒక ఆచార్యుడు గొప్ప, నూరుగురు ఆచార్యులకంటే తండ్రి గొప్ప, నూరుగు తండ్రుల కంటే తల్లి గొప్ప”</span> ఈ విషయం సాక్షాత్తు మనుస్మృతిలో చెప్పబడినది. <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">తల్లి , తండ్రి , గురువు ఈ ముగ్గురూ జంగమ దేవతలు </span>అంటే మన కళ్ల ముందు నడిచే దేవుళ్లు అని అర్దం.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 51);">“60 యేండ్లు దాటిన వృద్ధుడైనా తల్లి బ్రతికి ఉన్న వాడయితే బాలుడే , 5 యేండ్ల బాలుడైనా తల్లి లేకపోతే వృ</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 51);">ద్దుడే”</span>ఇది స్కాంద పురాణంలో ప్రస్పుటంగా చెప్పబడినది..<br /> <span style="font-weight: bold;"> నాకీ జన్మను ప్రసాదించిన నా తల్లికి అంకితమిస్తూ</span>............<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">శ్రీ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1354182649493215113?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-15545594188915483462009-05-04T14:23:00.002+05:302009-05-04T14:37:07.915+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">అనగా అనగా ఒక చిట్టడవి </span> . ఆ అడవిలో ఒక పిచ్చుక దానికి తోడుగా ఒక కాకి ఉన్నాయి. <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">పిచ్చుకది పిడకల యిల్లు</span>. <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">కాకిది కట్టెల ఇల్లు</span>. రెండూ సుఖంగా ఉండేవి.<br /> ఒకసారి పిచ్చుక కాకి దగ్గరకు వెళ్ళి “కాకి బావా కాకిబావా!” అని పిలిచింది కాకి “ఆ ఏమిటి అంటూ బయటికి వచ్చింది.<br /> ఆ ఏమీ లేదు అందరూ చేలు వేసుకుంటున్నారు కదా మనమూ వేసుకుందామా..? అని అంది పిచ్చుక ఆలోచించిన కాకి ఆ వేసుకుందాము అంది.<br />కాకి మొక్కజొన్న చేను వేసింది, పిచ్చుక సెనగ చేను వేసింది .సోమరిపోతు అయిన కాకి సరిగ్గా కష్టపడేది కాదు అయినా పిచ్చక కష్టంతో రెండు చేలూ ఏపుగా పెరిగాయి ఇంతలో ఉన్నట్టు వుండి ఒకరోజు పెద్ద గాలివాన వచ్చింది కాకి కట్టెల యిల్లు ఎగిరిపోయింది . మొగ్గజొన్న పొడుగుగా ఉండటంవల్ల గాలికి వంగిపోయి పాడైపొయింది.<br />పిచ్చుకదేమో పిడకల గూడు కదా గాలికి చెక్కు చెదరలేదు. సెనగ పంట పొట్టిగా ఉంటుంది గదా. వానకు పాడవలేదు.<br />పిచ్చుక ఇల్లు, చేను చూచిన కాకికి కన్ను కుట్టింది ఎట్లాగయినా ఆ రెంటినీ కాజేయాలనుకుంది మరి మన పిచ్చుకేమో అమాయకపుది కదా <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">కాకి పోట్లాటకు సై అంది పిచ్చుక తుర్రుమంది </span>కాకి పెద్దదవటం వల్ల పిచ్చుకని కొట్టి పిచ్చుక ఇల్లూ, చేనూ ఆక్రమించుకుంది . పాపం పిచ్చుక చేసేది లేక ఏడుస్తూ వెళ్ళుతున్నది దారిలో దానికొక పాముపుట్ట కనిపించింది కాకిచేత ఇన్ని దెబ్బలు తిన్నాను ఇక బ్రతికేకంటే పాము చేత కరిపించుకొని చచ్చి పోవటం మంచిది అనుకొంది మన బంగారు పిచ్చుక.<br />ఏడుస్తూ పుట్టదగ్గరకు వెళ్ళి రంధ్రంలో వేలు పెట్టింది ఎంత సేపు అలా ఉంచినా పాము కరవలేదు , ఎందుకు కరవలేదబ్బా అనుకుంటూ వేలు తీసి చూసింది అరే <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">మన బంగారు పిచ్చుక వేలికి బంగారు ఉంగరం వచ్చింది</span> దానిని చూసి పిచ్చుక ఎగిరి గంతులేసంది మరలా కొంచ్చంసేపటికి అయ్యో ఇది నాది కాదు కదా! పాముది దానికే ఇచ్చేదాము అనుకొని ఇంకోసారి పాము పుట్టలో వేలు పెట్టింది కొంచెం సేపటికి మళ్ళీ తీసింది మళ్ళీ మరో వేలికి ఇంకో బంగారు ఉంగరం వచ్చింది.<br />ఆ రెండు ఉంగరాలు తీసుకుని పాముకు నమస్కారం తెలియచేసి వేరే ఇల్లు కట్టుకుందామని సంతోషంగా వుళుతున్నది . మార్గమద్య దారిలో కాకి పిచ్చుకని చూసి దాని దగ్గర ఉన్న బంగారు ఉంగరాలు చూచింది. కాకి ఎంతో ఆశ్చర్యపోయింది దుర్బుద్దితో వాటిని కాజేయాలని మెల్లగా పిచ్చుక దగ్గరకు చేరింది చేరి కపటం నటిస్తూ<br />"పిచ్చుక బావా పిచ్చుక బావా ! "నిన్ను కోపంలో కొట్టాను ఏమీ అనుకోకు అది సరేగాని ఇంతకు ఆ బంగారు ఉంగరాలు ఎక్కడివో చెప్పవా ?అని అడిగింది.<br /> దాని కపట వేషం తెలియని అమాయకపు పిచ్చుక పాముపుట్టలో వేలు పెడితే దొరికాయి అని చెప్పింది<br />కాకికి దురాశ పుట్టింది పిచ్చుక కంటే ఎక్కువ బంగారం తెచ్చుకోవాలి అనుకొంది పిచ్చుకతో చెప్పా పెట్టకుండా గబగబ పాము పుట్టలో వేలు పెట్టింది దానిలో ఉన్న పాము అది గ్రహించి కోపంతో కరిచంది పాపం <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 51);">కాకి కెవ్వుమని అరిచి అక్కడి నుండి పారిపోయింది </span><br /> పిచ్చుక మళ్ళీ తన పిడకల ఇంటికి వచ్చి కాకి జొన్న చేను ను తన సెనగ చేనును చూసుకుంటూ చాలా సుఖంగా ఉంది.<br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1554559418891548346?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-90106991856636832892009-04-21T17:25:00.002+05:302009-04-21T17:35:54.616+05:30పూర్వం బ్రహ్మదేవుడు ప్రజలను సృష్టించి వూరుకున్నాడట సంహారం సంగతి ఆలోచించనే లేదు. జనాభా అంతకంతకూ పెరిగిపోయి భూమికి భారమైపోయారు ఆ క్షణం ఏం చెయ్యాలో తోచక ఆలోచిస్తూ బాధపడుతున్న బ్రహ్మ అవయవాలనుంచి ప్రళయాగ్ని పుట్టి ప్రజాసంహారం మొదలుపెట్టింది. భువనాలన్నీ అలా తగలబడిపోతుంటే చూడలేక పరమేశ్వరుడు బ్రహ్మ దగ్గరికి వచ్చి "అయ్యా నీ వల్ల పుట్టిన ఈ సృష్టిని కోపగించి నువ్వే నాశనం చేయటం తగునా అని ప్రార్ధించి దయతో యీ భూతాజాలన్ని కరుణించమని కోరెను" ఆ మాటలు విన్న విధాత తన కోపాన్ని దిగమింగే సమయంలో అతని ఇంద్రియాల నుంచి <span style="font-weight: bold;">ఒక బయంకరమైన స్త్రీ </span>ఉద్బవించింది<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">"నల్లని శరీరం , నిప్పుకణికల్లాంటి కళ్ళు, మెడలో పుర్రెలూ ,పొడవైన నల్లని జుత్తు, ఎర్రటి వస్త్రాలు, అతి భయంకరంగా వుంది"</span> చకచక నడిచి వెళ్తోంది 'అమ్మాయీ !ఎక్కడికి పోతున్నావు ? ఇలారా అని పిలిచాడు బ్రహ్మ వచ్చి వినయంగా నిలబడింది<br />'నాలో పుట్టిన క్రోధం వల్ల జన్మించావు నువ్వు. అందుకని నా ఆజ్ఞ ప్రకారం నువ్వింక అన్ని ప్రాణుల్నీ సంహరిస్తూ వుండు అని ఆజ్ఞాపించాడు బ్రహ్మ' ఆ మాటలు విన్న ఆ స్త్రీ జలజలా కన్నీళ్ళు కార్చింది . కరుణామూర్తీ నువ్వు సృష్టించావు నన్ను ఈ దుర్మార్గపు పని ఎలా చెయ్యమంటావు? ప్రజల ఏడుపు నేను చూడలేను ఈ అధర్మానికి నన్ను పంపకు నేను ధేనుకాశ్రమానికి వెళ్ళి తపస్సు చేసుకుంటాను అనుజ్ఞ ఇవ్వమని వేడుకుంది.<br />అది విన్న బ్రహ్మ "పిచ్చిదానా ! నిన్ను ప్రజా సంహారం కోసమే సృష్టించాను అయినా ప్రజాసంహారం వల్ల నీకు అధర్మం ఎలా కలుగుతుంది? నా ఆజ్ఞ పాలించడం ధర్మం కాదా నీకు? నీకు అత్యుత్తమ కీర్తి లభించేటట్టు నేనూ పరమేశ్వరుడూ అనుగ్రహిస్తాం . నీవు మనస్సులో ఏ వికిరాలూ పెట్టుకొక సమయాన్ననుసరించి సంహారం చేయ్ అని ఆజ్ఞాపించెను.<br /> " ప్రభూ! నీ ఆజ్ఞ శిరసావహిస్తాను కానీ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">"ఎవరైతే నాలుగు రకాల భూతాలనూ జయిస్తారో ఎవరైతే ధర్మ మార్గన్ని అనుసరాస్తారో , న్యాయాన్ని కాపాడుతారో వారి జోలికి నేను వెళ్ళలేను"</span> అని వేడుకున్నది . కనుక స్వామీ <span style="font-weight: bold;">లోభం,క్రోధం, అసూయ అనేవి ప్రాణుల శరీరాల్ని వికృతం చేసేటట్టు చూడు అంది</span> దుఃఖిస్తూ<br /> అలాగే ఇప్పుడు నువు కార్చిన కన్నీటిబిందువులే రోగాలై ప్రజల్ని పీడిస్తూ మరణాలు సంభవింప చేస్తాయి అందుచేత నీకు ఏ అధర్మం అంటదు ప్రాణుల్ని చంపడమే నీకు పరమధర్మం నువ్వు తరతమ భేదాలు లేకుండా అందర్నీ ఆకర్షించు వెళ్ళు అని అన్నాడు బ్రహ్మ..<br /> ధర్మహాని లేదనే నమ్మకం కుదిరాక ఆమె ఆ పనికి అంగీకరించింది అప్పటినుంచీ మనోవ్యధ, రోగాలూ ప్రాణుల శరీరాల్ని కృశింప చేస్తుంటే మృత్యువు ప్రాణం తీస్తూ వస్తోంది ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-9010699185663683289?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-44457293960352802622009-04-21T12:32:00.002+05:302009-04-21T12:41:27.433+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/Se1xZfkxPqI/AAAAAAAAAEU/rNOdgdHnwj0/s1600-h/srisailam.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 277px; height: 230px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/Se1xZfkxPqI/AAAAAAAAAEU/rNOdgdHnwj0/s200/srisailam.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327038617035554466" border="0" /></a><br />పశ్చిమకర్ణాటకదేశంలో <span style="font-weight: bold;">'కల్యాణరాజ్యం'</span> ఉండేది. ఆ రాజ్యం లోని "<span style="font-weight: bold;">ఉడుతడి</span>" అనే సంస్దానాన్ని "<span style="font-weight: bold;">కౌశికుడు</span>" అనే రాజు పరిపాలిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ సంస్దాన రాణిగారు మహాబక్తురాలు ఒకరోజు ఉదయాన్నే "<span style="font-weight: bold;">శివపూజ</span>" చేసి భక్తి గీతాలు పాడుకుంటూ కూర్చున్నారు ఆ గానామృతాన్ని ఆస్వాదిస్తూ కౌశికరాజు కూడా ఆమె చెంతకు వచ్చి కూర్చొని పరవశత్వంతో ఆమె పైట కొంగును పట్టుకున్నాడు ఇంతలో రాణిగారి గురువుగారు ఆమె దర్శనార్దమై ద్వారం చెంతకు రావటం గమనించిన రాణిగారు భక్తితో పరుగెత్తుకుంటూ పోయి గురువు గారికి పాదాభివందనం చేశారు ఈ హడావుడిలో పైట కౌశికరాజు చేతిలో ఉండిపోయింది. ఇది గమనించిన గురువు గారు ఆమెకు ఆ విషయాన్ని తెలియచేసారు ఆమె సిగ్గుతో తలదించుకొని లేచి వెళ్లి కౌశికుని చేతిలో వున్న పైటను తీసుకొని ధరించింది.<br />ఆ చేష్టను చూచిన కౌశికునికి ఎక్కడలేని కొపం వచ్చింది తీక్షణంగా ఆమె వంక చూసి కఠినంగా మాట్లడి ఆమె మనస్సును నొప్పించాడు భర్త కఠినోక్తులు ఆమెను కదిలించాయి<br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">"వలువలు గట్టిన వారు కులముల నీడు వడల నరయుదురా..? మరులు గొన్నవారు సిగ్గుల నరయుదురా చెన్నమల్లికార్జునుని వరించిన వారు లోకాభిమానము నెరగుదురా"</span> అని పాడుకున్నది<br /> ఆ మరుక్షణమే సంసారబంధాన్ని త్రెంచుకొని విరాగిణయై "చెన్నమల్లికార్జునుని" వెదుక్కుంటూ బయలు దేరింది కల్యాణనగరంలో బసవేశ్వరుని అనుభవమంటపంలో చాలాకాలం వేదాంతచర్చల్లో కాలం గడిపింది అనంతరం <span style="font-weight: bold;">"శ్రీశైలం"</span> చేరుకొని <span style="font-weight: bold;">"కదళీవనం"</span> అనే ప్రాంతంలో తపస్సు చేసి శివుని సన్నిది చేరుకున్నది<br />'<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ఆమెయే మహాభక్తురాలు అక్కమహాదేవి</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">'</span> , శ్రీశైలమల్లికార్జుని దర్శనానికి వెళ్లిన ప్రతి భక్తుడు తప్పగ దర్శించే స్దలం<br />దర్శనీయ స్దలం <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">అక్కమహాదేవి గుహలు</span> రెండు గంటలు పడవలో నీటి మీద, చుట్టూ ఆహ్లాదకరమైన పచ్చని ప్రకృతి చుట్టూ చెట్లూ చెప్పని నలవి గాని చూడచక్కని భక్కిరసపూరితమైన దర్శనీయ స్దలం అక్కమహాదేవి గుహలు<br /> కన్నడభాషలో తెలుగులోనూ ఆమె వ్రాసిన "వచనాలు" వందలకొద్దీ వున్నాయి అవి అన్నీ శివుణ్ణి కీర్తిస్తూ వ్రాసినవే అయితే మన దురదృష్టం వాటిలో ఎక్కువ బాగం ప్రచురితం కాకపోవటమే ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-4445729396035280262?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-39601338972331707952009-04-19T19:04:00.000+05:302009-04-19T19:05:20.299+05:301400 సంవత్సరాల ముందు కధను చెప్పుకుంట్టున్నాము. మహమ్మదు ప్రవక్త మక్కాను జయించి మదీనాలో ఉన్నారు. మదీనా చారిత్రాత్మకమైనది.చాలా పవిత్రస్దలం కూడానూ అక్కడే బిలాల్ అనే ఒక నీగ్రో బానిస ఉండేవాడు అప్పట్లో నీగ్రోలను చాలా హీనంగా చూసేవారు కానీ మహమ్మద్ ప్రవక్త దృష్టిలో అందరూ సమానమే. అటువంటిది ఒక రోజు ప్రవక్త బిలాల్ ని పిలిచి నమాజుకు వేళయింది మిద్దె మీదికి వెళ్ళి అందరినీ పిలవమని చెప్పాడు ప్రవక్త ఆదేశాను సారం బిలాల్ వెంటనే మిద్దె మీదికి వెళ్ళి నమాజుకు పిలవడానికి నిలబడ్డాడు. నల్లని రంగు,మెద్దు పెదవులు ఉన్న అతణ్ణి చూసి గర్విష్టులైన కొందరు అరబ్బులు చీ చీ ఈ నల్ల నీగ్రో బానిస మనల్ని నమాజుకు పిలవటమూనూ మనం వెళ్ళటం చీ అని బిలాల్ మీద చీదరించుకున్నారు అంతే ఆ మరుక్షణం వీరికి సమాధానం చెప్తున్నారా అన్నట్లుగా ప్రవక్త ఇలా చెప్పారు మన గర్వం,పాపం, అజ్ణానం, తొలగించిన అల్లాకు జయమగుగాక ప్రజలారా ఇది గమనించండి ప్రజలంతా రెండు తెగలుగా విభజించబడ్డారు దేవుని నమ్మిన పుణ్యాత్ములు ఒకరు, పాపాత్ములు,కఠినాత్ములు ఇంకొకరు అయిననూ అందరునూ దేవుని సంతానమే అని సెలవిచ్చారు ప్రవక్త ఈ మాటలతో మహమ్మదు ప్రవక్త వారిలో గొప్ప మార్పును తెచ్చారు అంతే ఆ మరుక్షణం కొందరు అరబ్బులు తమ కుమార్తెలను ఆ నీగ్రో బానిస అయిన బిలాల్ కిచ్చి పెళ్ళి చేయటానికి ముందుకు వచ్చారు .... ఎంత మార్పు ఎంత<br />సమభావం ..<br /> ఇస్లాం మతస్దుడు ఏ దేశపు వాడైనా మొత్తం ప్రపంచంలో వున్న ముస్లింలందరూ అతణ్ణి తమ సోదరుడిగా భావిస్తారు. ఒక రెడ్ ఇండియన్ ఇస్లాం మతాన్ని స్వీకరిస్తే , టర్కీ సుల్తాను అయినా సరే అతడితో కలసి ఆహారం తీసుకోవడానికి సందేహించడు అని తెలియచేసారు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-3960133897233170795?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-15316886973477344662009-04-15T16:01:00.003+05:302009-04-15T16:09:13.905+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SeW4wDWmgaI/AAAAAAAAAEM/Fnn_30fdWkU/s1600-h/swami-vivekananda.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 156px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SeW4wDWmgaI/AAAAAAAAAEM/Fnn_30fdWkU/s200/swami-vivekananda.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324865270108815778" border="0" /></a><br /> ముద్దులు మూటగట్టే చిన్నబాలుడు.<br /> ఇంటిముందు ఆడుకుంటున్నాడు<br />తల్లి అతడికి స్నానం చేయించి క్రొత్త బట్టలు కట్టింది అతని పేరు <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">నరేంద్రుడు</span>, ఇంతలో ఒక బైరాగి భిక్షం అడుగుతూ ఆ బాలుడు ఉన్న ఇంటిముందు నిలిచాడు <span style="font-weight: bold;">"నారాయణ నారాయణ</span>" అని పాడుతూ భవతీ భిక్షాం దేహి అన్నాడు. ఆడుకొంటున్న బాలుడు బైరాగిని చూచి ఆనందంతో గంతులు వేశాడు తన దగ్గర ఉన్న పట్టురుమాలుని బైరాగికి ఇచ్చివేశాడు బైరాగి ఆ బాలుడిని దీవించి వెళ్ళిపోయాడు<br />ఇంతలో తల్లి వచ్చి ఆనందతాండవం లొ ఉన్న పిల్లవాన్ని చూచి రుమాలు గురించి అడిగింది ఆ <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">బాలనరేంద్రుడు </span>బెదరకుండా బైరాగికి ఇచ్చా నని చెప్పాడు<br /> తల్లి కోపగించుకుంది<br />ఇట్లాగే యాచకులు వచ్చినప్పుడు ఏదో ఒకటి ఇవ్వటం అలవాటు అయింది మన <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">నరేంద్రుడికి</span> తల్లి ఆ బాధ పడలేక యాచకులు వచ్చే సమయానికి ఆ బాలుడిని గదిలో ఉంచి బయట గడియపెట్టేది అయినా ఆ బాలుడు కిటికీలో నుండి ఏదో ఒక వస్తువు యాచకులకు ఇస్తూవుండేవాడు.............................?<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">"నా దేశంలో ఒక్క కుక్క అయినా పస్తుపడి ఉంటే దానికి ఆహారమిచ్చి రక్షించమే నా పరమధర్మము ఇదే నా మతము"</span> అని చాటి చెప్పిన మహనీయుడు, చిన్న తనంలోనే అంతటి దానగుణాన్ని ప్రదర్శించిన మహనుబావుడు అయిన <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">నరేంద్రుడు</span> మరి ఎవరో కాదు మహాభక్తుడు,రామకృష్ణ పరమహంసకు ముఖ్యశిష్యుడు , భారతీయ ఆధ్యాత్మికతలోని గొప్పతనాన్ని దేశ విదేశాల్లో చాటి చెప్పిన గొప్ప దేశ భక్తుడు మన <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">వివేకానందుడు</span> అయిన <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">వివేకానందస్వామి</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1531688697347734466?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-28491995299590000842009-03-23T19:25:00.003+05:302009-03-23T19:37:16.424+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SceWWs7qVDI/AAAAAAAAAEE/HY4kTq_IPEk/s1600-h/ata_8029.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 147px; height: 165px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SceWWs7qVDI/AAAAAAAAAEE/HY4kTq_IPEk/s200/ata_8029.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316383201896846386" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SceWV1ujMiI/AAAAAAAAAD8/HjUd7dv50uY/s1600-h/aim_8017.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 152px; height: 153px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SceWV1ujMiI/AAAAAAAAAD8/HjUd7dv50uY/s200/aim_8017.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316383187077902882" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SceWVqxhApI/AAAAAAAAAD0/8CoBfkY1g-0/s1600-h/1038772.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 175px; height: 135px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SceWVqxhApI/AAAAAAAAAD0/8CoBfkY1g-0/s200/1038772.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316383184137552530" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">పూర్వము ఏడు వారాల నగలకు ఎంతో ప్రత్యేకత ,ప్రాముఖ్యత ఉండేది ఆ ఏడు వారాల నగల గురించి ఎంతో గొప్పగా చెప్పుకునేవారు.వీటి గురించి తెలుసుకోవాలని మా అమ్మ ని అడిగాను .</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> మన పూర్వీకులు మొదటగా గ్రహాల అనుగ్రహము కోసము, ఆరోగ్యరీత్య బంగారు నగలను ధరించెవారు అట,వారము రోజులు అంటే ఆదివారము మొదలు శనివారము వరకు రోజుకొక బంగారు ఆభరణములను ధరించేవారు,</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">కంఠహారములు,గాజులు,కమ్మలు,ముక్కుపుడకలు,పాపిటబిల్ల,దండెకము(ఈనాటి వంకీ),ఉంగరాలు ఇలా చాలా ఆభరణాలు ఉండేవట.</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"> ఆదివారము</span> ..<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">సూర్యుని కోసము కెంపుల కమ్మలు,హారాలు,గాజులు.</span><br /> <span style="color: rgb(255, 255, 0); font-weight: bold;"> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">సోమవారము</span></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.</span><span style="font-weight: bold;">.చంద్రునికోసము ముత్యాలహారాలు,గాజులు.</span><br /> <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">మంగళవారము</span>..<span style="font-weight: bold;">కుజునికోసము పగడాల దండలు,ఉంగరాలు,గాజులు మొదలగునవి.</span><br /> <span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;">బుధవారము</span> ..</span> <span style="font-weight: bold;">బుధునికోసము పచ్చల పతకాలు,కమ్మలు,గాజులు మొదలగునవి.</span><br /> <span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">గురువారము</span><span style="font-weight: bold;">.. బృహస్పతికోసము పుష్యరాగము,కమ్మలు,ఉంగరాలు మొదలగునవి.</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">శుక్రవారము</span>.. <span style="font-weight: bold;">శుక్రునికోసము వజ్రాల హారాలు,ముక్కుపుడక,వజ్రాల గాజులు మొదలగునవి.</span><br /> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">శనివారము</span>..<span style="font-weight: bold;">శనికోసము నీలమణి మణిహారము,గాజులు మొదలగునవి.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-2849199529959000084?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-31370487915680968382009-03-21T20:29:00.002+05:302009-03-21T20:36:37.605+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">11.సంధశన ....</span>.బ్రాహ్మణుల ధనము,ఇతరుల బంగారము,రత్నములు దోచుకున్న వారిని మండుతున్న కడ్డీలతో పొడుచుట మరియూ పటకారతో చర్మము పీకుట వంటి శిక్షలు వేయును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">12. తప్తసూర్మి.</span>.....సంభోగించరాని పర స్ర్తీలతో సంభోగించిన మగవారు, అట్టి మగవారితో సంభోగించిన ఆడవారు ఈ శిక్షను అనుబవించును ఇందులో మండుతున్న ఇనుప చువ్వలతో శిక్షించును మరియూ మర్మాంగములను ఇనుప రంపముతో కోయును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">13.వజ్రకంటక శాల్మిలి.....</span> పశువులతో సంభోగించిన వాడు ముళ్ళున్న బూరుగుచెట్టు మీదికి ఎక్కించి కిందకు లాగి వేయును..<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">14.వైతరణి... </span>కులమర్యాద పాటించని పురుషులు, రాజు లేక రాజోద్యోగి చీము,నెత్తురు,తలవెంట్రుకలు,గోళ్ళచే నిండి ఉండు నదిలో త్రోయ బడును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">15.పూయదన...</span> శౌచము,ఆచారము పాటించని బ్రాహ్మణులను మలమూత్రాదులచే నిండిన చెరువున పడవేయుదురు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">16ప్రాణరోధ.... </span>కుక్కలను,గాడిదలను,పెంచి వేటనే వృత్తిగా పెట్టుకున్న వారిని ఆంపకోలలచే వేటాడుదురు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">17.వైశాన......</span> దంభ యజ్ఞములు చేసి పశువులను హింసించిన వారు ప్రాణాంతకమైన రకరకాల యాతనలను అనుభవించును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">18.లాలాభీక్ష..... </span>కుల భార్యచే వీర్యపానము చేయించు వారిచే వీర్య పీనము చేయింతురు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">19.సారమేయోదనము...</span>. ఇండ్లు తగుల పెట్టుట,విషము పెట్టుట అట్టి వారిని మరియూ దొంగ జీవితము అనుబవించు వారిని వజ్రములవలే కరకుగా వున్న కోరలు గల ఏడువందల జాగిలములు పీక్కొని తినును.<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">20.అవిచి మంత..</span>. అబద్ద సాక్ష్యాలను చెప్పిన వారు,లావాదేవీల లో బొంకిన వారు వంద యోజనముల ఎత్తయిన పర్వత శిఖరముల నుండి పడద్రోసి పచ్చడి చేయబడును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">21.అయఃపానము..</span> వ్రతనిష్టతో వుండి మద్యపానము చేసిన వారు, సోమపానము చేసిన వారు కరిగిన ఇనుమును త్రాగింతురు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">22.క్షారకర్దమ...</span> తన కన్న అధికులను , పెద్దవారిని తిరస్కరించువారు తలక్రిందులగా పడద్రోసి నానా బాధలు పెట్టుదురు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">23.రక్షో గణబోధన...</span> నరమేధములు చేయువారిని, పశువుల మాంసము తిను వారిని ముక్కలు ముక్కలుగా కొయును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">24.శూల ప్రోతము... </span> జంతువులను, మూగజీవులను పొడిచి చంపినవారిని శూలములచే పొడువబడి,ఉరి కంబములను ఎక్కింపబడును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">25.దండసూకర... </span>ఆడవారిని , పిల్లలకు భయము కలిగించు వారిని అయిదు తలలపాములు ఏడు తలల పాములచే క్రూరముగా హింసించెదరు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">26.అవధినిరోధన....</span> తల్లితండ్రులను, భార్యాపిల్లలను బంధించిన వారిని విషాగ్నులు మండించి విషపు పొగలు పేట్టి ఉక్కిరి బిక్కిరి చేయును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">27.పర్యావర్తన.... </span> అతిధులను, అభ్యాగతులను గద్దించిన వారిని కనుగ్రుడ్లను కాకులచే గ్రద్దలచే పొడిపింతురు.<br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">28.సూచిముఖి..</span>.</span> ధన మదాంధముతో అందరిని చిన్న చూపు చూచిన వాని శరీరమును సూదులతో బొంతను వలే కుట్టుదురు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-3137048791568096838?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-85484348468635394152009-02-28T19:18:00.002+05:302009-02-28T19:27:57.780+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SalCqVgoQiI/AAAAAAAAADs/M04lTvi-vdI/s1600-h/saturn.8.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 214px; height: 296px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SalCqVgoQiI/AAAAAAAAADs/M04lTvi-vdI/s200/saturn.8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307846930928779810" border="0" /></a><br /><br />మనిషి మృత్యువు తరువాత తను చేసిన కర్మల ఫలితాలను అనుభవించడానికి స్వర్గ,నరకాలకు చేరుతాడు.<br />స్వర్గ లోకంలో స్వర్గ ప్రాప్తి పొంది పునర్జన్మ అనేది లేకుండా జీవిస్తాడు. అలానే నరకలోకంలో తను చేసిన పాపకర్మల ఫలితంగా కొన్ని భయంకరమైన శిక్షలను అనుభవిస్తాడు...<br /> శ్రీ మద్భాగవతంలో మనిషి అనుభవించే వివిధ శిక్షలు వాటిని అమలు చేసే విదానం వాటి సంక్షిప్త వివరణ ఇవ్వపడింది వాటిని మన అందరితొ పంచుకోవాలని ........ <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">1. తామిస్ర నరకం </span>.</span> పరుల యోక్క ధనాన్ని అపహరించ్చిన , పరస్త్రీలతో వ్యభిచరించినా ఈ శిక్ష ను పొందుతారు, ఇక్కడ అంధకారమైన(చీకటి) బంధురమున(గదిలొ) పడవేసి కాల్చిన ఇనుప కఱ్ఱలచే బాదుదురు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">2. అంధతామిస్ర నరకం.</span>.. స్త్రీలను మోసగించి ధనమును తీసుకున్న వారు, తన కంటే పెద్దవారిని గౌరవించని వారు ఈ శిక్షను పొందుతారు ఇక్కడ చిమ్మ చీకటి గదిలో పాముల మద్య నరికిన చెట్ల వలె పడవేయుదురు.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">3. రౌరవము... </span> మూగ జీవులను మన కంటే అల్పమైన ఇతర ప్రాణులను చంపిన వారికి ఈ శిక్ష అమలు చేయుదురు ఇక్కడ రురువులు (పాముల కన్న ఘోరమైనవి అతి భయంకరమైనవి)చే హింసించును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">4. మహారౌరవం.. </span> మూగ జీవులను మన కంటే అల్పమైన ఇతర ప్రాణులను చంపి తన శరీరాన్ని పోషించుకునేవారు , మూగ జీవులను భందించే వారును ఈ నరకంలోకి వస్తారు ఇక్కడ పచ్చి మాంసము తిను రురువులచే హింసించును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">5. కుంభీపాకము.</span>. సజీవంగా వున్న పశుపక్ష్యాదులను చంపి వాటి మాంసాన్ని తిన్నవాడు ఇక్కడు కు చేరుతాడు ఇక్కడ సలసల కాగే నూనెలో పడవేయుదురు ..<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">6. కాలసూత్ర నరకం</span>... తల్లిదండ్రులను, సద్భ్రాహ్మణులను,వేదానికి ద్రోహం తలపెట్టిన వారు ఈ నరకాన్ని చూస్తారు ఇక్కడ రాగి నేల కలిగి, నెత్తిన నిప్పులు చెరుగు సూర్యుడు మాడ్చి వేయచుండును..<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">7. అసిపత్ర వనము.. </span>తల్లిదండ్రులను , వేదములను, గురువులను, ధిక్కరించిన వారు ఇక్కడికి వస్తారు ఇక్కడ కొరడాలతో గొడ్డును బాదినట్లు బాదుచూ, సర్వాంగములను కత్తులతో కోసి ఈ శిక్షలను అమలుచేయును..<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">8. సూకర ముఖము....</span> దండించ దగని వారిని దండిచిన రాజులకు మరియూ న్యాయమూర్తులనూ చెరకు గడలవలే గానుగలలో పెట్టి తిప్పుదురు..<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">9. అంధకూపము.... </span> నల్లులు మున్నగు వాటిని చంపిన వారిని పాములు,నల్లులు,దోమలు,చీమలు చే హింసించును.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">10. క్రిమి భోజనము...</span>. అతిధులకు అభ్యాగతులకు సరియైన అన్నం పెట్టక తన పొట్ట నింపుకొను వాడు క్రిములతో నిండిన సలసలగాకు లక్షయోజనముల కుండలో పడవేయబడును.<br /> ఇలా మెత్తం 28 రకాల శిక్షలు వున్నాయి వీటిలో 10 మాత్రమే రాయగలిగాను మిగతావి అతి త్వరలో మీ ముందు వుంచ్చగలను ....శ్రీ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-8548434846863539415?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-76781580985107345302009-02-27T17:01:00.004+05:302009-02-27T17:17:17.035+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SafP4PKfAhI/AAAAAAAAADc/7b1v57BG-KI/s1600-h/003reachpicsblogspotcom.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 340px; height: 247px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SafP4PKfAhI/AAAAAAAAADc/7b1v57BG-KI/s200/003reachpicsblogspotcom.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307439250929549842" border="0" /></a><br /><br />గుత్తొంకాయ్ కూరోయ్ బావా !<br />కోరివండినానోయ్ బావా!<br />కూరలోపలా నా వలపంతా!<br />కూరిపెట్టినానోయ్ బావా కోరికతో తినవోయ్ బావా !!<br /><br />తియ్యని పాయసమోయ్ బావా!<br />తీరుగ వండానోయ్ బావా!<br />పాయసమ్ములో నా ప్రేమనియేటి!<br />పాలుబోసినానోయ్ బావా బాగని మొచ్చాలోయ్ బావా!!<br /><br />కమ్మని పూరీలోయ్ బావా!<br />కర కర వేచానోయ్ బావా!<br />కర కర వేగిన పూరీలతో !<br />నా కాంక్ష వేపినానోయ్ బావా కనికరించి తినవోయ్ బావా!!<br /><br />వెన్నెల యిదుగోనోయ్ బావా!<br />కన్నుల కింపౌనోయ్ బావా!<br />వన్నెలలో నా కన్నె వలపనే!<br />వెన్నగలిపినానోయ్ బావా వేగముగా రావోయ్ బావా!!<br /><br />పువ్వుల సెజ్జిదిగో మల్లే!<br />పువ్వులు బరిచిందోయ్ బావా!<br />పువ్వులలో నా యవ్వనమంతా!<br />పొదివి పెట్టినానోయ్ బావా!<br />పదవోయ్ బావా పవళింతాం బావా!!<br /><br /> చిన్నపుడు ఎప్పుడో విన్న జానపద గీతాలు నిన్న మన "తెలుగు వారి జానపదం" అన్నపుస్తకంలో చదివాను ఆ సంతోషం చెప్పలేనిది అది కేవలం మన తెలుగు వారికి మత్రమే దొరకకలిగిన సంతోషం ఆ సంతోషాన్ని మన అందరితో పంచుకోవాలని చిన్ని ఆశతో ..........శ్రీ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-7678158098510734530?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-85877153725965692782009-02-25T23:56:00.002+05:302009-02-26T00:04:45.179+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SaWPL7TLNyI/AAAAAAAAADM/sWqoYbDWkzQ/s1600-h/lor19h%5B1%5D.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SaWPL7TLNyI/AAAAAAAAADM/sWqoYbDWkzQ/s200/lor19h%5B1%5D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306805170985449250" border="0" /></a><br />మహాభారత యుద్ధంలో 18 అక్షౌహిణుల సైన్యం ఉంది అని అన్నారు కదా ! అసలు అక్షౌహిణి అంటే ఏంటి..? అక్షౌహిణి అంటే ఎంత ..? వీటి గురించి కొన్ని నిఘంటువులు మరి కొన్ని పుస్తకాలు తెలియచేస్తున్నాయి మరి ఒక్కసారి తొంగిచూద్దామా..?<br />ఒక రథము, ఒక ఏనుగు , మూడు గుర్రాలు , అయిదుగురు కాల్బంబులు(సైనికులు) కలిసిన సైన్యానికి <span style="font-weight: bold;">“పత్తి”</span> అని అంటారు, దీనికి మూడు రెట్లయిన సైన్యాన్ని <span style="font-weight: bold;">“సేనాముఖము”</span> అంటారు. అంటే మూడు రథాలు, మూడు ఏనుగులు , తొమ్మిది గుర్రాలు , పదిహేను మంది కాల్బలము ఇందులో వుంటారు .<br />సేనాముఖానికి మూడు రెట్లను <span style="font-weight: bold;">“గుల్మము”</span> అంటారు ఇందులో తొమ్మిది రథాలు, తొమ్మిది ఏనుగులు, 27 గుర్రాలు,45 మంది కాలిబంట్లు(సైనికులు) వుంటారు , గుల్మానికి మూడు రెట్లు <span style="font-weight: bold;">“గణము”</span> . ఇందులో 27 రథాలు, 27 ఏనుగులు, 81 గుర్రాలు , 135 మంది కాలిబంట్లుంటారు . గణానికి మూడు రెట్లు <span style="font-weight: bold;">“వాహని”</span> .ఇందులో 81 రథాలు , 81 ఏనుగులు , 243 గుర్రాలు , 405 మంది కాలిబంట్లు వుంటారు .<br />వాహినికి మూడు రెట్లు <span style="font-weight: bold;">“పృతన”</span> ఇందులో 243 రథాలు , 243 ఏనుగులు , 729 గుర్రాలు ,1215 మంది కాలిబంట్లుంటారు .పృతనకు మూడు రెట్లు <span style="font-weight: bold;">“చమువు”</span> ఇందులో 729 రథాలు, 729 ఏనుగులు , 2187 గుర్రాలు , 3645 మంది కాలిబంట్లుంటారు.<br />చముకు మూడు రెట్లు <span style="font-weight: bold;">“అనీకిని”</span> ఇందులో 2187 రథాలు , 2187 ఏనుగులు , 6561 గుర్రాలు , 10935 మంది కాలిబంట్లు వున్నారు . అనీకినికి పది రెట్లయితే <span style="font-weight: bold;">“అక్షౌహిణి”</span> అవుతుంది. అంటే అక్షౌహిణిలో 21,870 రథాలు , 21,870 ఏనుగులు , 65,610 గుర్రాలు , 1,09,350 మంది కాల్బలము వుంటారు. ఇటువంటి అక్షౌహిణులు 18 కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో పాల్గొన్నాయి, అంటే 3,93,660 రథాలు , 3,93,660 ఏనుగులు , 11,80,980 గుర్రాలు , 19,68,300 కాల్బలము వున్నారు అన్నమాట అయితే ఇంకో విషయం ఒక్కొక్క రథం మీద ఒక యుద్ధ వీరునితో పాటు ఒక సారధి కూడా వుంటాడు కాబట్టి సారదులను కూడా లెక్కలోకి తీసుకుంటే అప్పుడు రథబలం 7,87,320 గా వుంటుంది, అలాగే గజబలంలో యుద్ధ వీరునితో పాటు ఒక మావటి వాడు వుంటాడు కాబట్టి గజబలం కూడా 7,87,329 అవుతుంది. వీటన్నింటిని కలిపితే కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో 47,23,920 మంది పాల్గొన్నారు . అయితే ఈ 18 అక్షౌహిణుల్లో పాండవ బలం మాత్రం 7 అక్షౌహిణులు మాత్రమే . 8 అక్షౌహిణులు ఒక <span style="font-weight: bold;"> ఏకము </span> 8 ఏకములు 1 <span style="font-weight: bold;">కోటి ( ఈ కోటి వేరు)</span> 8 కోట్లు ఒక <span style="font-weight: bold;">శంఖము</span> , 8 శంఖములు ఒక<span style="font-weight: bold;"> కుముదము,</span> 8 కుముదములు <span style="font-weight: bold;">ఒక పద్మము</span>, 8 పద్మములు ఒక<span style="font-weight: bold;"> నాడి </span>, 8 నాడులు ఒక<span style="font-weight: bold;"> సముద్రము </span>, 8 సముద్రాలు ఒక<span style="font-weight: bold;"> వెల్లువ</span> . అంటే 366917139200 మంది గల సైన్యానికి వెల్లువ అని పేరు . <span style="font-weight: bold;">ఇటువంటి 70 వెల్లువల సైన్యం సుగ్రీవుని వద్ద వున్నట్లుగా కంబ రామాయణం చెబుతుంది</span> . అంటే సుగ్రీవుని వద్ద 256842399744000 మంది వానర వీరులున్నారన్నమాట వీరిలో 67 కోట్ల మంది సైన్యాధిపతులు . వీరికి నీలుడు అధిపతి , <span style="font-weight: bold;">అక్షౌహిణికి ఇంత గొప్ప కధ ఉంది.</span>..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-8587715372596569278?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-24246421309123271512009-02-25T09:51:00.001+05:302009-02-25T09:51:36.734+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SaScoMCuCTI/AAAAAAAAAQ8/smuYeVolJXI/s1600-h/MAHIFOTO.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 283px; height: 283px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SaScoMCuCTI/AAAAAAAAAQ8/smuYeVolJXI/s400/MAHIFOTO.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306538475190618418" border="0" /></a><br />మహి గ్రాఫిక్స్ వారికి ఈ రోజు హృదయ పూర్వక పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు..<br />ఈయన చాలామంది కి ఉపయోగపడే బ్లాగులు నడుపుతూ తనకు తెలిసిన దానిని అందరికీ షేర్ చేస్తున్నారు. ఈయన బ్లాగు <a href="http://mahigrafix.blogspot.com/">http://mahigrafix.blogspot.com/</a> ఈ బ్లాగులో మల్టీమీడియా ఫోటోషాప్ ట్యుటోరియల్స్ మరియు బ్లాగు ఎడిటింగ్ ఎలా చేయాలో ట్యుటోరియల్స్ ఉంటాయి. నా బ్లాగు రీడర్స్ అందరితరపున మరియు నా తరపున హ్యాపీ బర్త్ డే..టు యు అన్నా..!..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-2424642130912327151?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-75371679288027990542009-02-24T18:31:00.002+05:302009-02-24T18:36:59.713+05:30<div style="text-align: left;">అనగనగా ఒక రాజ్యంలొ ఒక రాజుగారికి ఏడుగురు కొడుగులట ఆ ఏడుగురు కొడుకులు ఒక రోజున చెరువు దగ్గరికి వెళ్ళి ఏడు చేపలని పట్టారట .ఆ ఏడుగురు రాజకుమారులు తెచ్చిన చేపలిని ఎండలో ఎండ పెట్టారు ఆరు చేపలు బాగా ఎండాయి కాని ఒక చేప మాత్రం ఎండనే లేదట అయితే ఆ రాజకుమారులు ఎండని చేప దెగ్గరికి వెళ్ళి “చేపా!చేపా ఎందుకు ఎండలేదు?” అని అడిగారు “నేనెలాగ ఎండుతాను !ఎండలేదుగా అని అన్నది” మరి మిగతా ఆరు చేపలు ఎండాయిగా అన్నారు వాళ్ళు “నేనేం చెయ్యను ఆ గడ్డిదుబ్బు నాకే అడ్డం వచ్చింది” అంది “గడ్డి దుబ్బూ!గడ్డి దుబ్బూ ఎందుకు అడ్డం వచ్చావు ?” అని అడిగారు రాజకుమారులు . “నేనేం చెయ్యనయ్యలారా! నన్ను ఆవు మేయలేదు కదా!” అంది , “ఆవూ! ఆవూ!! ఆ గడ్డి దుబ్బును ఎందుకు మేయలేదు”? అని అడిగారు . “ నేనేం చెయ్యను బాబుల్లారా! ఆ గొడ్లకాపరి నన్ను మేపలేదుగా” అంది ఆవు, “ఏయ్ గొడ్లను కాసేవాడా ఆవును ఎందుకు మేపలేదురా ?” అని అడిగారు “ అయ్యా ! రాకుమారులారా నేనేం చెయ్యను, అవ్వ నాకు బువ్వ పెట్టలేదు?” అని చెప్పాడు గొడ్లకాపరి .అప్పుడు యువరాజులు అవ్వదగ్గరికి వెళ్ళి “అవ్వా!అవ్వా!! గొడ్లకాపరికి బువ్వ ఎందుకు పెట్టలేదు ?” అన్నారు “ నా చిన్నారి బుజ్జిగాడు ఏడ్చాడు , “గొడ్లకాపరికి బువ్వ ఎట్లా పెట్టగలనూ?” అని సాగతీసింది . “బుజ్జీ! బుజ్జీ!! ఎందుకు ఏడ్చావమ్మా అని జాలిగా అడిగారు “ నేనేం చెయ్యను నన్ను చీమ కుట్టిందిగా అని చూపించాడు బుజ్జిగాడు” “చీమా ,చీమా బుజ్జిగాన్ని ఎందుకు కుట్టావు అని అడిగారు ?” “ నేనేం చెయ్యను నా బంగారు పుట్టలో వేలు పెడితే నేను కుట్టకుండా ఊరు కుంటానా అని తుర్రున పుట్టలోకి దూరింది. . . చిన్నపుడు ఎప్పడో అమ్మ చెప్పిన తమాషా కధ బలేకుంది కదూ...........<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-7537167928802799054?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-50225810629974215292009-02-22T14:19:00.002+05:302009-02-22T14:23:00.219+05:30ఒకతను ఓ ఆధ్యాత్మిక గురువు దగ్గరికి వచ్చి చెప్పాడు. “ స్వామీ నాకు ఊరికూరికే కోపం వస్తూంటుంది. దాన్ని కంట్రోల్ చేసుకోవడం నా వల్ల కావటం లేదు . మీరే నాకేదైనా మంచి సలహా ఇవ్వాలి”. అని వేడుకున్నాడు. వెంటనే గురువు గారు తన శిష్యుడ్ని పిలిచి చెవిలొ ఏదో చెప్పాడు. అతను కొద్ది క్షణాల్లో జేబులో పట్టే ఓ చిన్న అద్దాన్ని తెచ్చి ఆ వచ్చిన తనికిచ్చాడు. ఇచ్చి “ దీన్ని సదా నీ దగ్గరుంచుకో , నీకు కోపం వచ్చినప్పుడల్లా దీన్ని బయటికి తీసి నీ మొహం అద్దంలో చూసుకోచాలు.” అని సెలవిచ్చారు స్వాములవారు. కొద్ది రోజుల తర్వాత వచ్చి గురువు గారి ముందు సాష్టాంగపడి చెప్పాడు.” “స్వామి మీరు ఇచ్చిన అద్దం గొప్పగా పని చేస్తోంది నేను కోపంగా ఉన్నప్పుడు నా మొహం ఎంత భీకరంగా మారుతుందో చూసినప్పుడల్లా నాకు ఎంతో సిగ్గు కలిగి కోపం మటుమాయమౌతోంది” అని సెలవు తీసుకున్నాడు...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-5022581062997421529?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-87416426646651897642009-02-21T19:06:00.003+05:302009-02-21T19:17:15.503+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SaAFdG3wW8I/AAAAAAAAADE/kikuavvUFHQ/s1600-h/lor11v.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 251px; height: 191px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SaAFdG3wW8I/AAAAAAAAADE/kikuavvUFHQ/s200/lor11v.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305246358661258178" border="0" /></a><br /><br />జనకుడు,కుశద్వజుడు అన్నదమ్ములు . జనకుడు మిధిలకు రాజు. కుశద్వజుడు నాంకశ్య దేశానికి ప్రభువు. జనకునికుమార్తె సీత, కుశధ్వజుడికి ఊర్మిళ, మాండవి, శ్రుతకీర్తి అని ముగ్గురు కుమార్తెలున్నారు శివధనుర్భంగం చేసి శ్రీరాముడు సీతను పెళ్ళాడిన సమయంలోనే కుశధ్వజుడు కూడా తన కుమార్తెలు ముగ్గురిని రాముడి తమ్ములగు లక్ష్మణ, భరత, శత్రుఘ్నలకు ఇచ్చి వివాహం జరిపించెను . లక్ష్మణుడి భార్య ఊర్మిళ, భరతుడి భార్య మాండవి, శత్రఘ్నుడి భార్య శ్రుతకీర్తి.<br />పితృవాక్య పరిపాలనార్దం శ్రీరాముడు సీతను వెంటపెట్టుకుని అరణ్యాలకు పయనమైనప్పుడు అతన్ని విడిచిపెట్టలేక తమ్ముడు లక్ష్మణుడుకూడా వనాలకు బయలుదేరాడు . అప్పుడు ఊర్మిళ తానుకూడా రావడానికి అనుజ్ణ ఇవ్వమని భర్తను వేడుకున్నది. అయితే లక్ష్మణుడు అందుకు అంగీకరించక .<br />దేవి ! నిద్రాహారాలు లేకుండా పదునాలుగేండ్లు సీతా – రాముల వెంట ఉండి వారికి సేవచేయడానికి వెడుతున్నాను నేను, అయిననూ సూర్య వంశ స్త్రీలు బావగారు నడిచిన త్రోవన నడవరాదు కాబట్టి నీవు అరణ్యాలకు రావడంతగదు అని నచ్చచెప్ప ప్రయత్నం చేయపోవునంతలో .<br />రక్షకబటుడు వచ్చి రాజా! మిమ్ములను రాముల వారు పిలిస్తున్నారు అని చెప్పెను అంత లక్ష్మణుడు ఊర్మిళతొ నీవు ఇచటనే నిలిచి ఉండు అన్నగారి తొ మట్లాడి వచ్చెను అని వెడలెను భర్త ఆజ్ణ శిరసావహించి అయోధ్యలోనే ఉండిపోయింది ఊర్మిళ. వెళ్ళిన వాడు ఎంత సేపటికీ రాక తన భర్త రాకకై ఎదురు చూస్తూ అలానే నిలిచి వున్నది.అంత లక్ష్మణుడు రాముడిని కలిసిన ఆనందంలో ఊర్మిళ విషయాన్ని మరిచి అరణ్యానికి పయనము అయ్యెను .<br />అక్కడ అడవుల్లో నిద్రాహారాలు లేకుండా, సీతారాములను కంటికి రెప్పలా కనిపెట్టుకుని సేవలు చేస్తూ కఠోరదీక్షలో ఉన్నాడు లక్ష్మణుడు ఇక్కడ ఊర్మిళా దేవి తన భర్త రాకకై తను నడిచి వెళ్ళిన మార్గంలొనె ఎదురు చూస్తూ అలానే నిలబడి వుంది .<br />అంత అక్కడ కఠోరదీక్షలో ఉన్న లక్ష్మణుడికి ఒకనాడు నిద్రాదేవి ప్రత్యక్షమై, అతనిముందు నిలిచింది . అప్పుడతను “ తల్లీ ! నా యందు దయవుంచి ఈ పదునాలుగేండ్లూ నాచెంతకు రాకు .. నాకు మారుగా అయోధ్యలో ఉన్న నా భార్య ఊర్మిళను ఆవహించు “ అని నిద్రాదేవిని వేడుకున్నాడు.<br />అంతే మరుక్షణం అక్కడ నిలిచి ఉన్న ఊర్యిళకు నిద్ర ముంచుకొచ్చింది ..ఆ మహాతల్లి ఆ పదునాలుగేండ్లు నిలిచే కళ్లు తెరిచి తన భర్త వెళ్లిన మార్గంలోకి చూస్తూ నిద్ర పోతూ ఉంది. ఆ మహాపతివ్రత ప్రబావం వలన రామ-రావణ యుద్దంలొ లక్ష్మణునికి ఎటువంటి హాని జరగలేదు అని ఒక నానుడి.<br />సీతా రామలక్ష్మణులు అయోధ్యకు తిరిగివచ్చిన తరువాత ఆ మహా తల్లిని నిద్రలేపారు. లక్ష్మణుడి ఆనవాళ్ళు చెప్పి అతనిని ఆమెకు చూపించిన తరవాత గాని ఆమె గుర్తించలేకపోయింది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-8741642664665189764?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-7633770548746089562009-02-20T17:02:00.002+05:302009-02-20T17:06:00.852+05:30సమస్త చరాచరప్రపంచాన్ని సృష్టించిన బ్రహ్మదేవుడు ఓ సారి మానవుణ్ణి తన వద్దకు పిలిచి “నీకేమి కావాలి”? అని అడిగాడు .<br />మానవుడు ఇలా బదులిచ్చాడు ‘నేను బాగాపైకి రావాలి, సుఖశాంతులతొ తులతూగాలి. లోకులంతా నన్ను పొగడాలి’.<br /> బ్రహ్మదేవుడు మానవుని ముందు రెండు సంచులు వుంచాడు. ఇలా అన్నాడు –“ ఈ రెండు సంచుల్ని తీసుకో, మొదటి సంచిలో నీ పొరుగువాని తప్పులున్నాయి.<br />రెండవ సంచిలో నీ తప్పులున్నాయి .మొదటి సంచిని నీ వీపు మీద వేసుకో కానీ దాన్ని ఎప్పుడూ విప్పకుండా వుండాలి మరియూ నీవు చూడకూడదు ఇతరులకు కూడా చూపించకూడదు .<br /> రెండోవ సంచిని నీ ఎదుట వేలాడ తీసుకొని వుంచు. దాన్ని పదే పదే విప్పి చూస్తూ వుండు.”<br />మానవుడు రెండు సంచులను తీసుకున్నాడు. కాని అతను దుర్బుద్దితో ఓ పొరపాటు చేశాడు. అది ఏమిటంటే తన తప్పులున్న<br />సంచిని వీపుమీద పెట్టుకొని దాని మూతిని ఎవరూ చూడకుండ గట్టిగా బిగించివుంచాడు.ఎదుటి మనిషి తప్పులున్న సంచిని ఎదురుగుండా వేలాడదీశుకున్నాడు ప్రతి సారి దాని మూత విప్పి చూస్తూ ఇతరులకు కూడా చూపిస్తూ వుండేవాడు ఇది నచ్చక బ్రహ్మదేవుడు ఇచ్చిన వరం తలకిందులయింది . ఆ మానవుడు చితికిపోసాగాడు అతను సుఖశాంతులు లభించకపోగా దుఃఖం ,అశాంతి ఎక్కువ కొనసాగాయి లోకులు అతన్ని దూషించసాగారు.<br /> ప్రతి మనిషి తన తప్పులు దిద్దుకోవాలి. అప్పుడే అతను పైకి వస్తాడు అతనికి సుఖశాంతులు లభిస్తాయి . ప్రజలు అతన్ని మనసారా ప్రశంసిస్తారు నీవు ఇరుగుపొరుగు వారి తప్పులను వేలెత్తిచూపడం మానుకోక పోతే మన పరిస్తితి అదే అవుతుంది కదా...<br /> నీతి..... తమతప్పులను దిద్దుకొనే వాళ్ళే ఉత్తములు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-763377054874608956?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-87661723772649838382009-02-19T16:13:00.002+05:302009-02-19T16:16:50.763+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SZ04UxEeM4I/AAAAAAAAAC0/LMiHIKXN14c/s1600-h/venus.6.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 141px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SZ04UxEeM4I/AAAAAAAAAC0/LMiHIKXN14c/s200/venus.6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304457865532945282" border="0" /></a><br />ఆకాశంలో చంద్రుడి తర్వాత ఎంతో తేజోవంతంగా కనిపించే చుక్క ఒకటి ఉన్నది. దానినే శుక్రచుక్క అనీ శుక్రుడనీ అంటూ ఉంటారు (venus (6) in Numerology) ఎవరైతే 6,15,24, తేదీలలో జన్మిస్తారో<br />వారి లగ్నాదిపతి శుక్రుడు అవుతాడు ఆ శుక్రగ్రహం యెక్క ఆధిపత్యం ఆ జాతకునికి వర్తిస్తుంది.వీరు లేత నీలం,లేత ఎరుపు రంగులను వాడటం శ్రేయస్కరం,ఉంగరంలో శుభ్రమైన పచ్చనిగాని , వజ్రాన్ని గాని వెండిలో ధరించ్చాలి,వీరికి శుక్ర వారం,మంగళ వారం ఉపయోగకరములు,6,9,15,18,24,27 తేదీలు శుబప్రదమైనవి.మరియూ వీరు ముఖ్యంగా వెండి లోహం ను ధరించటం ఉత్తమం<br />ఈ వెండి లోహం ఉపయోగం గురించి మీకు తెలిసే వుంటుంది వెండి శక్తి శరీరానికి మంచిది అందుకే ఈ శక్తి కొంతయినా చేరాలనే పిల్లలకు వెండి గొలుసు తొడుగుతారు. వెండి పళ్ళాలలో భోజనం చేయడం ఆడంబరం కోసం కాదు అన్నంతోపాటు కాస్త వెండికూడా కడుపులోకి చేరాలనే అలా చేస్తారు . ). చుక్కలన్నిట్లోకి చాలా పెద్దదిగా, ప్రకాశవంతంగా, కొట్టవచ్చినట్లు కనిపిస్తూ ఉంటుంది ఈ చుక్క.<br />అంతేకాకుండా సూర్యుడికి ఎప్పుడూ రెండు,మూడు రాసులలోపలనే(రాసులనగా 30 డిగ్రీలు అని అర్దం) 60 లేక 80 డిగ్రీలలోపలనే ఉంటాడు.<br />సూర్యుడి సమీపంగా ఉంటున్న కారణంగానే శుక్రుడు ఎల్లప్పుడూ ప్రొద్దుకూకిన తరవాత పశ్చిమదిక్కునగాని,లేదా సూర్యోదయానికి ముందు తూర్పుదిశనగాని కనిపిస్తూ ఉంటాడు. అందుకే ఆకాశ మద్యలో అగుపించడు.<br />వేకువ జామున పొడిచేచుక్క కావటంవల్ల దీనిని వేగుచుక్క అని కూడా అంటారు.<br />రాత్రిపూట ప్రొద్దు తెలియడానికి ఈ చుక్క కొండగుర్తుగా కూడ ఉంటుంది. చుక్క పొడిచినప్పుడు లేచి పనులు ప్రారంభించామని చెపుతూ ఉంటారు పల్లెటూళ్ళలో మన రైతులు.అంటే అప్పటికి తెల్లవార వస్తున్నదని వారి ఉద్దేశ్యం.<br />శుక్రనక్షత్రం తూర్పుదిశగా ఉన్నరోజులలో ఆ చుక్కకు ఎదురుగా అంటే తూర్పుదాక్కుగా గర్బిణీ స్త్రీలు,బాలెంతరాండ్రు,కొత్తగా పెళ్ళి అయిన యువతులు ప్రయాణం చేయరాదని, అలా చేయడం హానికరమని జ్యోతిష్యశాస్త్రం చెపుతోంది.<br />అలాగే చుక్క ఎటువైపు వున్నదో ఆ వైపునకే కాక ఎడమచేతి దిక్కునకు కూడా ప్రయాణం చేయటం దోషం, అంటే తూర్పున చుక్క ఉన్నప్పుడు ఉత్తరదిశకు, పశ్చిమాన ఉన్నప్పుడు దక్షిణ దిశకుకూడా ప్రయాణం నిషిద్దం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-8766172377264983838?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-46579150581996498612009-02-17T17:13:00.004+05:302009-02-18T03:50:19.015+05:30<img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; width: 157px; height: 216px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZse3sfIa9I/AAAAAAAAAMc/ZVemCLpbqtA/s320/surya.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303866928342264786" border="0" /><br />"ఇదిగో బాణం విడిచిపెడుతున్నా! " శరాన్ని సంధించి జమదగ్ని మహాముని భార్య రేణుకాదేవి వైపు చూశాడు.<br />"ఊ"<br />"చాలా దూరం వెడుతుంది సుమా!"<br />"ఎంతదూరం వెళ్ళినా తేగలను".<br />"అలాగేం? సరే! చూడు మరి."<br />జమదగ్ని బాణం విడిచాడు. రేణుకాదేవి పరుగెత్తింది.<br />ఆ వేళ వాళ్ళిద్దరికీ సరదాగా ఆటపాటలతో గడపాలని బుద్ధి పుట్టింది.<br />అందుకే పొద్దున్నే బాణాలూ,విల్లూ తీసుకొని బయలుదేరారు. చాలా దూరం నడిచి ఒక ఆరుబయలు ప్రదేశం చేరుకున్నారు.<br />జమదగ్ని బాణాలు వేయటం, ఆమె పరుగెత్తి ఆ బాణం ఎక్కడ పడిందొ కనుక్కుని తెచ్చి యివ్వడం-యిదీ ఆట వారిది.<br />ఆ ఆట యిద్దరికీ నచ్చింది. కానీ తీరా బాణం వేశాక జమదగ్నికి దిగులు కలిగేది.<br />"పాపం పిచ్చిది! పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళింది. కనుక్కోగలదో లేదో?" అని మెడ సారించి ముందుకు చూసేవాడు.ఇంతలో రేణుక బాణం తీసుకువస్తూ కనపడేది.<br />ముని చూస్తుండగానే రేణుకాదేవి వచ్చింది.<br />"ఇదిగో బాణం తెచ్చాను!" అని నవ్వుతూ అందించింది.<br />"సరే! ఈసారి తీసుకురా చూద్దాం! " అని ఇంకో బాణం వేశాడు.<br />ఆవిడ పరుగెత్తింది.<br />అలా జమదగ్ని వేస్తూనే ఉన్నాడు , ఆమె తెస్తూనే ఉంది .ఆ వినోదంలో కాలం ఎంత గడిచిపోయిందో కూడా తెలీలేదు వాళ్ళకి. ఈ సారి బాణం తెస్తానని వెళ్ళిన ఆమె ఎంతసేపటికీ తిరిగి రాలేదు.<br />జమదగ్ని చాలాసేపు ఎదురు చూశాడు. చివరికి కొంతసేపటికి మెల్లిగా నడుస్తూ వచ్చింది రేణుకాదేవి.<br />"రేణుకా! ఏం ఈసారి యింత ఆలస్యం చేశావు"? అని ప్రశ్నించాడు జమదగ్ని.<br />"అలా చూడండి! నడిమింట సూర్యుడు నిప్పులు చెరుగుతున్నాడు. కాళ్ళు బొబ్బలెక్కాయి. తల నొప్పిగా ఉంది. ఆయాసం వచ్చేసరికి కాసేపు ఒక చెట్టు నీడన కూర్చుని వచ్చాను . అందుకని కొంచెం ఆలస్యం అయింది."<br />ఆమె ఆయాసపడుతూ ముఖం మీది చెమట చీరచెంగుతో తుడుచుకుంటూ చెప్పింది. చంద్రబింబం వంటి రేణుకాదేవి ముఖం ఎర్రబడి బాల భానుబింబమయింది.<br />జమదగ్ని హృదయం భార్య పట్ల ప్రేమతో కరిగి నీరయింది. " ఏమిటీ ? ఈ సూర్యుడు నిన్ను బాధపెట్టాడా ? ఇతగాడి పని చెబుతాను వుండు" అంటూ కోపంతో సూర్యుడివైపు అస్ర్తం సంధించాడు.<br />ఇంతలో ఒక బ్రాహ్మణుడు గబగబ వచ్చి ఆయన చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.<br />"జమదగ్ని మహామునీ! శాంతించు. సూర్యుడు లేకపోతే లోకాలు జీవిస్తాయా? నువ్వే ఆలోచించు ".<br />" అదంతా నాకు తెలీదు.సూర్యుడు నా భార్యని బాధపెట్టాడు. అందుకు అతను ఫలితం అనుభవించి తీరాలి. అడ్డులే" అని గర్జించాడు.<br />మరుక్షణమే "అయ్యా! నా తప్పు క్షమించు. నేనే సూర్యుడ్ని! నన్ను కరుణించు" అంటూ ఆ విప్రుడు జమదగ్నిని ప్రార్ధించాడు.<br />వెంటనే చెప్పులూ, గొడుగూ సృష్టించి , "ఇవిగో! ఈ పాదరక్షలు ధరించి ఈ ఛత్రంతో శిరస్సుకు నీడపడితే నా వేడిమి సోకదు. వీటిని మా తల్లి రేణుకాదేవికి ఇవ్వండి" అని మహర్షికి సమర్పించుకున్నాడు.<br />జమదగ్ని సంతోషించాడు.<br />సూర్యుడు అంతర్ధానమయ్యాడు.<br />ఆ గొడుగునూ, చెప్పులనూ చూసి ప్రజలంతా వేడుకపడ్డారు. తాపసుల తామసం (కోపం) సైతం లోకకళ్యాణాన్ని సాధిస్తుందని సంతోషించి నాటినుంచి రకరకాలుగా తయారు చేసిన చెప్పులూ, గొడుగుల్ని వినియోగించడం ప్రారంభించారు.<br />సూర్యుడిచేత సృష్టించబడినవి గనుక అవి పవిత్రమైనవి. వాటిని సజ్జనులకు, బీదసాదలకు,సాధువులకు దానం చేస్తే చాలా పుణ్యం. అవి పరమ పవిత్రాలు కనుకే వాటిని పితృకార్యాదులలో వినియోగిస్తారు...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-4657915058199649861?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-60639210114328897972009-02-13T19:14:00.002+05:302009-02-13T19:20:08.683+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SZV6Cv3frNI/AAAAAAAAACo/xKEG0ujuTVc/s1600-h/400_F_3109031_ZoCfUatiFZXqIl5lD2i2rWdJGET9Jv.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 170px; height: 194px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SZV6Cv3frNI/AAAAAAAAACo/xKEG0ujuTVc/s200/400_F_3109031_ZoCfUatiFZXqIl5lD2i2rWdJGET9Jv.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302278323926183122" border="0" /></a><br />భారతీయ సంస్కృతిలొ గోవు కి గొప్ప విశిష్ట స్తానం ఉంది ఈ పవిత్రమైన గోవుని మన పూర్వీకులు , పెద్దలు తరతరాలుగా పూజించటం ఆనవాయితీగా వస్తోంది.<br />కాని నేటి కాలంలొ మన గోవుమాలక్ష్మి కొంత అనాదరనకు గురిఅవుతోంది.<br /> దేవధానువులకు యుద్దం జరుగుతున్న సమయంలో దేవతలకు అమృతాన్ని ఆహారంగా ఇచ్చాడు బ్రహ్మ. ఆ అమృత పరిమళం లోంచి "సురభి" అనే ఆవు పుట్టింది. దాని సంతానం సౌరభేయులు. ఆ ఆవులన్నీ ఒకనాడు<br /> హిమవత్పర్వతం మీద సంచరిస్తూ ఉండగా ఒక దూడ తల్లి దగ్గరకు వెళ్ళి పాలు తాగడం మొదలు పెట్టింది. అప్పుడా పాలనురుగు గాలికి చెదిరి అక్కడే తపస్సు<br />చేసుకుంటున్న ఈశ్వరుడి శిరస్సు మీద పడింది. ఆయన కోపగించుకుని మూడోకన్ను తెరిచాడు. ఆ కంటి మంటల వేడి సోకి ఆ ఆవుల శరీరాలకు కపిలవర్ణం వచ్చింది.<br />దాంతో అవన్నీ భయపడి అక్కడినుంచి పారిపోయాయి.<br /> అప్పుడు బ్రహ్మ వచ్చి పరమేశ్వరుణ్ణి ప్రార్ధించి ప్రసన్నుణ్ణి చేశాడు.ఒక మంచి ఎద్దును కానుకగా ఇచ్చాడు. అప్పటినుంచీ ధుర్జటికి నంది వాహనమైంది. శివుడి ధ్వజం మీద కూడా వృషభచిహ్నం ఉంటుంది.<br />శివుడు ప్రసన్నుడు కావడంతో ఆవులన్నీ మళ్ళీ ఆ పర్వతం మీదకు వచ్చాయి.వాటిని చూచి అవి సర్వత్రా సంచరించగలవిగానూ, మిగిలిన గోవులకంటే ఆ కపిల గోవులకు ఉత్తమత్వం కలిగేటట్టుగాను వరమిచ్చాడు శివుడు.<br /> ఈ నాటికీ గోవుల్ని లక్ష్మీస్వరూపాలుగా ఆరాధించటం,గోపంచకాన్ని పవిత్రమయిదిగా భావించటం జరుగుతోంది. భోజనం చేసే ముందు గోవులకు గుప్పెడు పచ్చిక వేస్తే కొండంత పుణ్యం..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-6063921011432889797?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-13056202746027143592009-02-12T21:07:00.004+05:302009-02-18T03:29:08.083+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsxC2NZIII/AAAAAAAAANE/sOFwt2Wy1E8/s1600-h/godavari-sunset.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 134px; height: 100px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsxC2NZIII/AAAAAAAAANE/sOFwt2Wy1E8/s200/godavari-sunset.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303886911140077698" border="0" /></a>మన గోదావరి కథ<br />సవతి పోరు సాక్షాత్తు అమ్మల కన్నయమ్మ మన పార్వతమ్మ కే తప్పలేదు అట, భగీరధ ప్రయత్నం తొ పెద్ద చిక్కు వచ్చి పడింది.<br />ఒకసారి మునులు అందరూ శివ పార్వతుల దర్శనార్దమై కైలాసానికి వెళ్ళారు కైలాసం లో శివుని దర్శనం మాత్రమే అయింది పార్వతీ దేవి దర్శనార్దం ప్రార్దన చేసిన మునులకు ఎంతకీ దర్శనబాగ్యం<br />కలగక ఎదురు చూసి చూసి వెను తిరుగు సమయంలో నారద మహర్షి వచ్చారు. అంత నారద మునుల వారిని విచారించగా పార్వతీ దేవి అలక పాన్పుపై ఉన్నారన్న విషయం తెలుసుకున్న మును<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsxdhFSIcI/AAAAAAAAANM/AeYUS7VqEvQ/s1600-h/siva07.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 127px; height: 165px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsxdhFSIcI/AAAAAAAAANM/AeYUS7VqEvQ/s200/siva07.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303887369325388226" border="0" /></a>లు<br />ఆశ్చర్యచకితులైరి . అంత అంధరూ కలసి గణపతిని దర్శనం చేసుకుని జరిగిన విషయాలను తెలిపి బాధ పడిరి అంత నారద మహర్షి వచ్చి బోలాశంకరుడైన శివునుని మెప్పించిన నాడు<br />ఈ సమస్య పరిష్కారం దొరుకుతుంది అనిరి దానికి తగిన సమర్దుడైన మహర్షి కోసం ఆలోచించగా అన్వేషించగా గౌతమ మహర్షి<br />సమర్దుడు అని అందరూ నిర్దారనకు వచ్చిరి కానీ ఆయన గొప్ప శివ భక్తుడు.........?<br /><br />గౌతముడు గొప్ప శివ భక్తుడు మరియూ బ్రహ్మర్షి .బ్రహ్మదేవుని వరంవల్ల ఆయన కాలు మోపిన ప్రతిచోట కరువుకాటకాలు,ప్రకృతి విలయతాండవాలు ఉండవు సమృద్ధిగా పంట పండేది.<br />ఒకప్పుడు పెద్ద కరువు వచ్చింది మునులకు ఆహారం దొరకక చాలా ఇబ్బంది పడిరి అంత వారంతా నారద మ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsx3LTbJOI/AAAAAAAAANU/pNx6Yfzk9_I/s1600-h/naradamahrshi.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 107px; height: 152px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsx3LTbJOI/AAAAAAAAANU/pNx6Yfzk9_I/s200/naradamahrshi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303887810155717858" border="0" /></a>హర్షి సలహా ప్రకారం గౌతముని ఆశ్రమానికి వచ్చారు.<br />గౌతముడు తన మహిమవలన వారందరికి మృష్టాన్న భోజనాలు పెట్టి సంతృప్తి పరుస్తూ వచ్చారు అయితే, గౌతముని సన్య సమృద్దిని సంపదను చూచి మనులలో కొందరికి కన్ను కుట్టింది.<br />వారు ఒక మాయా గోవును సృష్టించారు దానిని గౌతమ మహర్షి యొక్క పొలంలో వదిలిరి.<br />ఆ ఆవు గౌతముని పొలాల మీద పడి పైరుని తినసాగింది గౌతముడది చూచి "అయ్యో ! పండిన పంట ఆవు తినపోతున్నదే" అని విచారపడ్డాడు.<br />అయితే గోవును కొట్టడం మహాపాతకం. అందువల్ల ఆయన దర్పపోచలతో ఆవును అదలించి అవతలకి తోలడానికి ప్రయత్నించారు. అయితే, గౌతముడు అలా వెళ్ళి గోవును అదిలించినప్పుడు దర్బపోచలు తాకీ తాకక ముందే ఆ మాయా గోవు చచ్చిపడింది.<br />అంత అది చూసిన మునులు అందరూ గౌతముని దూషించిరి " చీ! చీ! నీవు గోహత్యకు ఒడిగట్టిన మహాపాతకుడవు" అనిరి<br />ఇంక నీ యింట మేము భోజనం చెయ్యం అని చెప్పివెళ్ళిరి<br />తనకు గోహత్య పాతకం చుట్టుకున్నదని పాపం గౌతముడు చాలా బాధపడ్డాడు ఈ పాతకం ఎలా పోతుందో అని తనలో తాను చాలా మదనపడ్డాడు. ఇదంతా గమనిస్తున్న నారదుడు ఆ సమయమున గణపతిని ప్రార్దించి ఆయనచేత ఒక నాటకం ఆడించిరి అంత గణపతి ఒక కపట సన్యాసి వేషంలో అక్కడికి వచ్చి గోవు మరణించిన చోట "గంగ" ప్రవహిస్తే ఈ పాతకం పోతుందని గౌతముడికి చెప్పారు.<br />అంత గౌతముడు "గంగ"ను రప్పించుటకై బహుకాలం "శివుని"గురించి ఘోరమైన తపస్సు చేశాడు. .<br />తన తపస్సు చేత శంకరుని మెప్పించి గంగ అక్కడ ప్రవహించేటట్లు చేశాడు. ఆ పవిత్రమైన గంగాజల తాకిడికి గోవుబ్రతికింది. తరువాత ఆ గోవు ఒక స్త్రీ రూపం దాల్చింది.<br />ఆ స్త్రీ పార్వతీదేవి చెలికత్తె అని, శివుని నెత్తిమీద గంగను దింపివేయాలన్న ఉద్దేశ్యంతో మునులతో కలసి నారదుడు లోక కళ్యానార్దం ఆడిన నాటకంలో తాను పాల్గొని మాయా గోవుగా అక్కడికి వచ్చాను అని చెప్పి అదృశ్యమయింది. <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsyHtVm-jI/AAAAAAAAANc/HEqjDL6zr_U/s1600-h/ganasculpturechola.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 150px; height: 116px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_z7cSMXp1bLo/SZsyHtVm-jI/AAAAAAAAANc/HEqjDL6zr_U/s200/ganasculpturechola.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303888094169594418" border="0" /></a>అంత గౌతముడు తన దివ్య దృష్టితో తెలుసుకొని సంతోషించిరి..<br />ఏమైతేనేం? గౌతమ మహర్షి తన ఆశ్రమ సమీపంలో గంగ ను ప్రవహింప చేయటం వల్ల ఆ నదికి గౌతమీనది అని, గోవును బ్రతికించడం వల్ల గోదావరి అని మరొక పేరు వచ్చింది....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1305620274602714359?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-19123840217163138292009-02-09T18:50:00.006+05:302009-02-09T19:31:24.712+05:30<img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; width: 150px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_tskUKs0KVJg/SZAvSfZP7qI/AAAAAAAAACg/wxVjlRxN-Rs/s200/shani_saturn_navagraha_hi79.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300788756126625442" border="0" /> <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"> ఓం శనీశ్వరాయ నమః</span></span><br />మన్న శనివారం శనిత్రయోదశి అట ఆ రోజు ఉదయమే అమ్మ phone చేసి అరె నాన్నా! ఈ రోజు శనిత్రయోదశిరా నువ్వు తొందరగా నిద్ర లేచి స్నానం చేసి<br />శివాలయానికి వెళ్లి అభిషేకం జరిపించ్చురా! అంది.<br />అసలు ఈ శనైశ్చరుడు ఎవరు అసలేంటీ కధ అని ఆలోచిస్తున్నారా..? అయితే మొదటగా ఈ స్వామి గురించి అమ్మ చెప్పిన చిన్న కధచెపుతాను ఆ తర్వాత నాకు తెలిసిన కొన్ని విషయాలను చెప్తాను<br />"ఒక సారి కైలాసం లొ పరమేశ్వరుడు పార్వతీ సమేతుడై కొలువు తీరి ఉన్నసమయంలొ అక్కడికి ఆదికూర్ముడు (కూర్మావతారాంశతొ సూర్యునికి జన్మించాడు కాబట్టి ఆది కూర్ముడు అని, మందగమనుడు కాబట్టి మందేశ్వరుడని, శనై శనై అనగా మెల్లగా చరించువాడు కనుక శనైశ్చరుడు అని పేర్లు వచ్చాయి అట)<br />వచ్చాడట<br />అప్పుడు ఈశ్వరుడు శని ని గురించ్చి " నీ గురించ్చి ప్రజలు అందరు ఎంతగనో ఆందోళన చెందుతున్నారు అసలు నీ మాటంటేనే భయపడటం జరుగుతోంది" ఎదీ నీ ప్రబావం నా మీద చూపు అన్నారు అంత శనైశ్చరుడు పరమేశ్వరా రేపు వచ్చే శనిత్రయోదశి నాడు చూపగలను అని విన్నపించ్చెను<br />అంత ఈశ్వరుడు ఆ విషయం గురించ్చి ఆలోచించ్చి శని ఉషస్సులో పాతాళం చేరి జమ్మిచెట్టు తొర్రలో ఆ దినమంతా ఏకాంతంగా గడిపెను మరు దినం కొలువులో పరమేశ్వరున్ని చూసినంత నారధ మహర్షి మందహాసముతొ పక్కకు తిరిగెను అంత అది గమనించ్చెన శివుడు నారదున్ని ఏమని అడగగా<br />"మహాదేవా! కైలాసంలొ పార్వతీ సమేతుడవై కొలువుతీరే తమరు పాతాళంలో జమ్మిచెట్టు తొర్రలో ఏకాంతంగా ఉండి వచ్చారు కదా స్వామీ!<br />ఇంక ఇది శని ప్రబావం కాగా మరి ఏమందురు అని ప్రశ్నించెను<br />అందుకు సంతోషించిన ఈశ్వరుడు శని ని ఉధ్దేశించి " నేటి నుంచి నీవు కూడ ఈశ్వర శబ్దంతో శనైశ్వరుడిగా పిలవపడతావు అని ఆశీర్వదించెను"<br />అంత శనీశ్వరుడు "పరమేశ్వరున్ని పూజించిన వారికి నా ప్రబావం ఉండదు అని చెప్పెను<br />సూర్యభగవానునికి ఛాయాదేవి యందు జన్మించినవాడు శని, సంజ్ణ వలన పుట్టినవాడు యముడు వరుసకు వీరిరువురూ సోదరులు.<br />నవగ్రహాలలో శని ఒకడు,జ్యోతిష్యశాస్త్రంలో శనికి ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. ఆయుర్దాయానికి కారకుడు, మరియూ జాతకచక్రంలో శుభుడై,శుభస్తానాలలో ఉన్నప్పుడు గొప్పయోగం ఇస్తాడు.<br />అలాగే శని పీడను ఎవ్వరూ తప్పించుకోలేరు, ఈ గ్రహం లగ్నానికి లేదా జన్మరాశికి 12వన కాని,ద్యితీయ స్తానంలో గాని సంచరించే కాలాన్ని ఏలనాటి శని అంటారు.<br />మొత్తం 3 స్థానాలలో రెండున్నర సంవత్సరాల చొప్పున మొత్తం ఏడున్నర సంవత్సరాలు మనల్ని పాలిస్తాడు.<br /> "నీలాంజన సమాభాసం రవిపుత్రం యమా గ్రజం<br /> ఛాయా మార్తాండ సంభూతం తం నమామి శనీశ్వరం"!!<br />ఇటువంటి స్ధితి వచ్చినప్పుడు కొందరికి అంతులేని కష్టాలు,అవమానాలు పెడతాడు. శనిపీడ పరిహారార్ధం ప్రతి శనివారం ఉపవాసాలు,వ్రతాలు,శనిగ్రహహానికి తైలాభిషేకాలు,నువ్వుల దానం మొదలైనవి చేస్తూ ఉండాలి.<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-1912384021716313829?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-58535152690837303362009-02-09T13:40:00.002+05:302009-02-09T13:44:41.303+05:30చాలా సంవత్సరాల క్రితం ఢిల్లీనగరం ధగ్గర్లో "సిహి" అనే గ్రామం ఉండేది. ఆ గ్రామంలో ఒక బాలుడు ఉన్నాడు.అతడు పుట్టుగుడ్డి.అతడి అసలు పేరు ఏమిటో<br />గాని అందరూ "గుడ్డివాడు"అనే అనేవారు. అతడిని అందరూ నిరాదరంగా చూసేవారు.<br /> ఒకరోజు అతడి తండ్రి ఇంటి బయట అతడి సోదరులకు చదువు చెబుతున్నాడు. ఆ శ్లోకాలు వినసొంపుగా ఉన్నాయి. ఆ గుడ్డిపిల్లవాడిలో చదువుపై మమత ఏర్పడింది.<br />మెల్లగా తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి "నాన్నా! నేనూ చదువుకుంటా?"అని అనునయంగా అడిగాడు. తండ్రి ఈసడించి "పోరా! పాడు పిల్లవాడా నీవు ఎందుకూ పనికిరావు" అని అన్నాడు<br />ఆ చిన్న హృదయం ఎంతో గాయపడింది. దగ్గరే ఉన్న సోదరులు "నీవు విద్య నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నావా?వంటచేయటం ఎందుకు నేర్చుకోకూడదు?" అని గేలి చేశారు అప్పటికే గాయపడిన<br />అతడి హృదయాన్ని ఇంకా కెలికినట్లయింది.<br />ఎందుకూ పనికిరాని తాను ఆ చోటు విడిచిపెట్టి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అలాగే చేశాడు అనుకున్నట్లుగానే ఊరూర తిరిగే వీధి గాయకుల ప్రాపకం దొరికింది. వాళ్ల వెంట చాలా చోట్లు తిరిగాడు.<br />పాటలు పాడటం నేర్చుకున్నాడు.<br />స్వయంప్రతిభతో పాటలు కట్టటం కూడా నేర్చుకున్నాడు.దానితో శ్రీకృష్ణుని లీలలను రసవత్తరంగా ఇమిడ్చాడు. మధురంగా పాడి రాజుల్నీ,పేదల్నీ ఆకట్టుకున్నాడు.<br />అతడి పాటలు పాటక జనుల హృదయాలలో పీఠాలు వేసుకున్నాయి. ఆ పాటలన్నీ "వ్రజ" భాషలో ఉన్నాయి.<br />ఆ విధంగా అతడు పాడిన వేలకొద్దీ పాటలు ఆ భాషను సుసంపన్నం చేశాయి.లెక్కకు మించిన పాటలు ఈనాటికీ అందరినీ అలరిస్తున్నాయి.<br /><div style="text-align: center;">అతడే భక్తకవి "సూరదాసు"(సూర్ అంటే అంధుడు) అసలు పేరు ఏమిటో గాని అంధదాసు గానే ప్రసిద్ధుడయ్యాడు.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-5853515269083730336?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8134053195941513939.post-51043852205836359732009-02-06T17:31:00.000+05:302009-02-06T17:35:45.356+05:30అనగనగా ఒక ఊరు ఆ ఊరికి ఆనుకొని కాకులు దూరని కారడివి ఆ అడవిలో ఒక నక్క ఉండేది దానికి చాలా రోజులు ఆహారం దొరకలేదు.అది ఆకలితో అల్లాడుతూ తిండికోసం అక్కడా ఇక్కడా తిరిగింది.<br />తిరిగింది తిరిగింది తిరిగి ఒక యుద్ధభూమికి చేరింది అక్కడ దానికి చాలా ఆహారం దొరికింది అయితే ఆ యుద్ధభూమికి ఒక మూల ఒక చెట్టు కింద ఒక యుద్ధభేరి పడివుంది.<br />చెట్టుకొమ్మలు గాలికి ఊగి ఆ భేరికి తగిలినప్పుడల్లా అది గట్టిగా శబ్దం చేస్తోంది. ఆ ధ్వనికి నక్క బెదిరిపోయి ఏమీ తినకుండా చాలాసేపు ఒక ప్రక్కన నక్కి కూర్చుంది అంతలో దానికి ఒక ఆలోచన కలిగింది<br />"నేను శబ్దాన్ని విన్నందుకే ఎందుకు భయపడాలి? "సుఖదు:ఖాలతొ కాస్త ఆలోచించి,తెలివితో మెలిగినప్పుడే మనం సుఖపడగలం.అటువంటివాడే బుద్ధిమంతుడు" అనుకొని ఆ నక్క ధైర్యంగా వెళ్ళి ఆ భేరిని చూసింది<br />ఆ శబ్దాల వెనకనున్న రహస్యం దానికి తెలిసిపోయింది. ఆ భేరి నిండా కొవ్వు కూరి పెట్టారనుకొని ఆశతో దాన్ని కొరికి చూసింది.దానిలో ఏమీ లేదని,ఉన్నవి చర్మం,చెక్క మాత్రమేనని గ్రహించి ఆశ్చర్యపోయింది ఆ నక్క.<br /> నీతి:- దేని గురించైన విన్నంత మాత్రంతొనే బెదిరిపోకూడదు పరిస్తితిని పరిశీలించకుండా ముందుగానే ఏదేదొ ఊహించుకొని భయపడడం తప్పు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8134053195941513939-5104385220583635973?l=sreesai24.blogspot.com' alt='' /></div>sreehttp://www.blogger.com/profile/17240660537039290277noreply@blogger.com1